ça bouge sur Paris

Paris

Het regent in Parijs. Wat zeg ik, het stormt in Parijs. Na een warm weekje Belgie kwamen we terug naar ons appartement op zondagavond. We namen de metro tot halte ‘Cour Saint-Emilion’ (een aanrader voor wie wat tijd heeft in Parijs) om dan nog een tiental minuten te stappen naar ons ‘thuis’. Bij het aankomen in Gare du Nord zagen we in de verte al bliksemschichten, bij het uitgaan van de metro zaten we in het volle onweer. I love it. Tien minuten stappen was het maar, maar tegen we op ons appartement waren beland, waren we helemaal doorweekt alsof we met bagage en al in een zwembad gevallen waren. We konden ook gewacht hebben en gescholen tot het onweer voorbij was maar het was al laat aan het worden en bovenal: ik hou van onweer en de zware regenval die de hele stad afspoelt, inclusief voetgangers. De natuurelementen aan het werk, heerlijk gewoon.

Un verre

Het is me zo’n wel een weekje geweest. Het begon eigenlijk begin vorige week toen mijn manager me meedeelde dat het avondje stappen met het team niet zou doorgaan omdat ze een dringend probleem moesten oplossen. Spijtig, ik had wel zin om de collega’s wat beter te leren kennen buiten het werk met wat alcohol in het bloed. Voor mijn Frans team was dat echter geen proriteit (het werk gaat voor, uiteraard) dus nam ik mijn jas en ging ik lichtjes teleurgesteld naar huis. Op dat zelfde moment passeerde de grote baas echter, een Engelsman, die zei van ‘Are you up for a beer? I’m going out with some US guys.’. Ik kon moeilijk weigeren. Niet alleen had ik die avond al zin om op café te gaan, de grote baas Dak is ook een sympathieke kerel waarmee ik af en toe al eens een pint mee ga drinken. Deze keer kwamen er dus enkele Amerikanen mee die voor een week in Parijs waren om enkele ‘business processes’ uit de doeken te doen. Het waren ook heel vriendelijke mannen die er naar uit keken om wat te relaxen ’s avonds. In het Radisson hotel waar ze verbleven lagen overal van die grote tennisballen. Blijkbaar zat het hotel vol met tennissers die meededen aan Roland Garros, niet zo heel ver gelegen van het werk. Na de aperitief in het hotel gingen we naar een redelijke chique bistrot. De enigste beperking was dat de hele kaart in het Frans was en de obers geen Engels spraken. Grote baas Dak en de Amerikanen spreken uiteraard geen Frans dus mocht ik vertalen. Sierlijke omschrijvingen van culinaire hoogtepunten is echter niet de Franse woordenschat die ik al gewend ben dus bleef mijn commentaar beperkt tot “ik denk dat dit vlees is, dat is pasta, dit is ‘gevogelte’ “ Goed genoeg uiteindelijk want alles was zowieso lekker. Dak betaalde (zoals gewoonlijk) en we besloten de avond in café ‘Au Bureau’ , waar ik al meerdere avonden heb afgesloten. Een deftig avondje op bistrot en café dus, op de kosten van het werk, en dat op maandagavond. En ook op woensdag ging ik in ‘Au Bureau’ mijn zoveelste Parisiense Guinness ging drinken terwijl de Amerikanen genoten van een Cubaanse sigaar. Op donderdagavond gingen we dan eindelijk een glas drinken met het team en op vrijdag was er de Catalina Marketing sportdag.

Journée de Printemps

Die sportdag is een traditionele teambuilding dag waarbij op een geheime locatie je allerlei opdrachten krijgt die je samen met willekeurig gekozen collega’s moet oplossen. Op het einde volgt een groot feest tot de vroege uurtjes waarna kamers zijn voorzien. Dit jaar trokken we met Catalina Marketing naar een indianenkamp niet zo ver van Le Mans. Na een hele dag touwtrekken, boogschieten, speerwerpen, Indo-lacrosse, tipi-bouwen en rodeo rijden zat de sfeer er al goed in. De dag werkt afgesloten met een vlammend feestje met Jupiler en Leffe waar ik nog eens ouderwets uit de bol ging. Het einde van de avond is nog steeds wat wazig maar ik ben in ieder geval in mijn tipi geraakt (matrasje op de grond, zonder dak) waar ik bibberend van de kou wakker werd op zondagmorgen met een deftige kater. Aan het grote kampvuur centraal op het plein haalde ik nog wat slaap in voor we de bus terugnamen naar Parijs. Iedereen was moe, vuil, hongerig en had pijnlijk spieren van de beproevingen de dag voordien. Maar het deed er allemaal niet toe, het was superleuk geweest en de sfeer beter dan ooit. Ik was ook helemaal uitgefeest na een hele week op café en een zware party op het einde.

Adieu
Helaas haalde de werkelijkheid mijn feestroes in kort nadat ik terug in Parijs was. Een oude krijger van de familie stond op het punt ons te verlaten dus boekte ik snel mijn treintickets terug naar Belgie en belde ik mijn baas om de week daarop vrij te nemen. Het was een weekje België met gemengde gevoelens. We namen waardig afscheid, maar gingen intussen ook naar een communiefeest twee trouwfeesten van de bovenste plank en een uurtje met nichtje Nora spelen. Da’s het leven zeggen de mensen dan en zo is het. Geboren worden, opgroeien, trouwen, kindjes krijgen en dan begint alles opnieuw tot onze tijd gekomen is. Des te meer is het besef daar dat we echt moeten genieten en profiteren van de kansen die we iedere dag krijgen. Het doet me ook beseffen dat ik blij ben om in Parijs te zijn, mensen te ontmoeten en dat we zorgeloos de toekomst tegemoet kunnen gaan.

L'avenir sera un plaisir
Op het werk spreken ze nu van ‘Breakthrough thinking’. Het principe is dat je jezelf ambitieuse doelen stelt op lange en korte termijn die niet alledaags zijn. Doelen die misschien onwaarschijnlijk lijken maar die met de juiste attitude en wat geluk gerealiseerd kunnen worden. Belangrijk hierbij is ook dat je je focust op alles wat lukt en positief is. Ik vind me daar persoonlijk wel in. Wij hebben dat beetje geluk gehad om een uitzonderlijk pad te kunnen volgen en het smaakt naar meer. Ik wil nog veel dromen realiseren; en ik wil het doen op een leuke manier. Een halve marathon lopen kunnen we al, nu beginnen we op het gemak te trainen voor een volledige. Intussen gaan we drie weken naar China, nog eens een stukje van de wereld gaan bekijken. En wie weet wat de toekomst brengt. Wat het ook mag zijn, we zien het zitten. The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams. (Eleanor Roosevelt)