Hoog tijd voor nog eens een update, want ça bouge sur Paris (nog maar eens). Enerzijds letterlijk gezien Louise en ik onze sportieve lijn verderzetten en alletwee redelijk in form zijn. Louise heeft er een mooie 10km wedstrijd opzitten aan het Bois de Vincennes. Ze liep deze recordafstand voor haar proper uit zonder al te moe aan te komen. Een grote vooruitgang vergeleken met de Louise die enkele jaren geleden geen tien minuten kon lopen en dat dan nog op wandelsnelheid deed. Mijn hoed af voor haar uitstekende ontwikkeling. 15km in 2012?
Na mijn geslaagde halve marathon van Brussel vorig jaar ben ik ook redelijk in form gebleven en dan in juni terug beginnen trainen om nog eens mee te doen begin oktober. Ik heb er nog eens een alcohol-vrij regime aan vastgekoppeld, kwestie van eens gezond te doen want het werd wel heel leuk iedere week in Parijs gedurende een periode, wat goed is natuurlijk. Maar zo eens een periode gezonder eten, minder zuipen, meer slapen en een paar keer per week gaan lopen doet een mens goed. Je verliest de winterkilo’s en de conditie gaat er op vooruit. Tijdens mijn voorbereiding voor die halve marathon besloten ze op het werk dan ook met een bende om zich in te schrijven voor de 20 kilometer van Parijs, de week na die halve marathon. Om sociaal te doen heb ik me ook maar ingeschreven.
De halve marathon in Brussel was op 2 oktober. Vorig jaar was het fris maar heel zonnig. Dit jaar heel zonnig en heel warm. Maar ik had goed getraind dus was ik er gerust in, ik zou onder de 1 uur 40 minuten proberen te gaan (mijn tijd van vorig jaar). Na enkele kilometers voelde ik al dat het warm was en het zweet liep van me af. Mijn logische reactie: nog wat sneller lopen, zo zou ik er nog sneller van af zijn. Helaas pindakaas was mijn verhaaltje uit na 16 kilometer. Mijn snelle start heb ik cash betaald met een inzinkingje die mij gedurende de laatste 5 kilometer eens goed heeft doen afzien. Het ging heel traag op het einde maar ik ben niet beginnen wandelen. Na 1 uur 47 minuten zat mijn halve marathon erop. Besluit: als het warm is moet je drinken, op voorhand en tijdens, en mag je niet té snel starten. De dagen nadien liep ik tot en met donderdag rond met pijnlijke benen, ik was er bijgevolg niet te gerust in voor de volgende zondag, 9 oktober, waarop ik de 20 kilometer in Parijs moest lopen. Die zondag waren de condities gelukkig ‘beter’. Een grijze hemel en continue vlagen van regen. Geen vocht te kort deze keer. Het parcours was ook redelijk plat en ik was vooral goed geleerd van de week voordien. De eerste tien kilometer verplichtte ik mezelf traag te lopen, wat door de grote massa deelnemers niet zo moeilijk was. Vanaf tien kilometer heb ik mijn ritme ietwat opgetrokken om dan de laatste vijf door te trekken en uiteindelijk de redelijk tijd van 1 uur 40 minuten en 2 seconden te lopen. Spijtig van de noodzakelijke plaspauze (te veel gedronken deze keer) anders was ik misschien onder de 1u40 geraakt. Nu, niet slecht met een halve marathon in de benen. De recuperatie ging ook heel vlot door heel vroeg in mijn bed te kruipen en een relaxatiegel te gebruiken. Zo kon ik enkele dagen later met een tevreden gevoel mijn verjaardag vieren in een Belgische bar in Parijs (Académie de la bière) waar ik mijn schade kon inhalen van mijn niet-alcholische voorbereiding. De La Chouffes en Westmalle Tripels hebben me zelden zo gesmaakt. In gezelschap van een 15-tal collega’s/maten nog eens des te meer.
En zo gaan de dingen vooruit. We vertrokken ook voor drie weken op reis naar China, zonder veel voorbereiding maar we trokken onze plan wel.
En dan? Ja dan moet het allerspectaculairste nog komen natuurlijk. Op 10 december verhuizen we namelijk nog maar eens van land. Na Londen en Parijs is het dan tijd om de Verenigde Staten te leren kennen. Via dunnhumby (Louise’s werk) hebben we de kans gekregen om in Cincinnatti (Ohio) te gaan werken en wonen voor minstens een paar jaar. The real U S of A, dat wordt weer een GROOT avontuur. Ikzelf ben aan het kijken om eventueel bij mijn huidige werkgever te blijven werken, die zitten daar toevallig ook in Cincinnatti. We zien wel. We kijken er in ieder geval naar uit. It’s going to be legendary!
