Om het in de woorden van mijn Louise te zeggen:
Alle Sint-Jakobsschelpen, everzwijnen, kroketjes, frietjes, gourmet en (ijs)taarten zijn smakelijk naar binnen gewerkt...Alle neven, nichten, tantes, nonkels, zussen, lieven van, ouders, grootouders hebben we ontmoet, er werd bijgebabbeld en we zagen dat het goed was...
Alle cadeautjes werden vol verwachting geschonken en opengemaakt, intussen al in gebruik genomen, of voor later gebruik bij de uitzet gezet :) ...Tussen al het feesten door was het hét moment om eens lekker helemaal NIETS te doen! En het deed deugd :)
Gewoon door Brugge kuieren (bij voorkeur niét in de overdrukke winkelstraten), een lange koude wandeling in Anzegem, een thee'tje drinken bij familie, een oude vriendin opnieuw ontmoeten en merken dat het nog steeds supergoed klikt, een filmpje meepikken (The Golden Compass, i liked it! Wat zou mijn daemon zijn?), ribbetjes eten in de Amadeus in Gent :), gewoon keilang uitslapen en 't niet eens erg vinden dat de helft van de dag al gepasseerd is! Yeah :D
En morgen trekken we naar Londen, om er verder te genieten van de laatste dagen vakantie, Oudejaar te vieren op Trafalgar Square en op Nieuwjaar naar Fulham - Chelsea te gaan!
Intussen wens ik jullie allemaal een prachtig jaar 2008! Feliz Año Nuevo a todos!
maandag 31 december 2007
dinsdag 18 december 2007
The truth about Coca-Cola’s Santa Clause
De laatste weken kon je hier bijna niets anders meer lezen dan Curiosity dit, Curiosity dat, gedaan daarmee! Vandaag breng ik u het slotstuk van deze succesvolle periode waarin alle Belgische Dunnhumbians de eeuwige roem vergaarden via hun publicaties op het intranet van ons bedrijf. Een fles Laurent Perrier Champagne Brut (NM-235-001 voor de kenners) was ons deel. Hieronder vind je mijn stuk, waarin ik de waarheid vertel, en niets anders dan de waarheid, over de relatie tussen Coca Cola en de kerstman. Op de foto ziet u dat ik voor de verandering de fles ontvang uit handen van een lokale Amerikaanse, maar het is duidelijk dat de glimlach op mijn gelaat vooral te danken is aan de gedachte van de gratis drank en toekomstige lofbetuigingen die weldra van over het hele bedrijf en daarbuiten in mijn inbox zullen terechtkomen. Dank u wel! En dank u google en de copy-paste functie!
Maarten Verschuere & Carrie Jones
We have all heard the story about how Coca-Cola invented Santa Clause in the thirties as a way of promoting its soft drinks. In the cold Christmas period consumers preferred a hot cup of chocolate or tea by the open fire in stead of a refreshing drink. Coca cola saw its sales drop every year and therefore created the joyful man with the white beard who brought happiness in the American houses by giving presents to the children on his Coca-Cola branded sled. I was curious if this was a fact or an urban legend and found out the truth about Coca-Cola’s Santa Clause.
The legend of Santa Clause
The American version of the Santa Claus figure received its inspiration and its name from the Dutch legend of Sinter Klaas, brought by settlers to New York in the 17th century.
The basis for the Christian-era Santa Claus is Bishop Nicholas of Smyrna (Izmir), in what is now Turkey. Nicholas lived in the 4th century A.D. He was very rich, generous, and loving toward children. Often he gave joy to poor children by throwing gifts in through their windows.
As early as 1773 the name appeared in the American press as "St. A Claus," but it was the popular author Washington Irving who gave Americans their first detailed information about the Dutch version of Saint Nicholas. In his ‘History of New York’, published in 1809 under the pseudonym Diedrich Knickerbocker, Irving described the arrival of the saint on horseback (unaccompanied by Black Peter) each Eve of Saint Nicholas.
This Dutch-American Saint Nick achieved his fully Americanized form in 1823 in the poem ‘A Visit From Saint Nicholas’ more commonly known as ‘The Night Before Christmas’ by writer Clement Clarke Moore. Moore included such details as the names of the reindeer; Santa Claus's laughs, winks, and nods; and the method by which Saint Nicholas, referred to as an elf, returns up the chimney.
The American image of Santa Claus was further elaborated by illustrator Thomas Nast, who depicted a rotund Santa for Christmas issues of Harper's magazine from the 1860s to the 1880s. Nast added such details as Santa's workshop at the North Pole and Santa's list of the good and bad children of the world.
At the beginning of the 1930s, Coca-Cola turned to a talented commercial illustrator named Haddon Sundblom who created a series of memorable drawings that associated the figure of a larger than life, red-and-white garbed Santa Clause with Coca-Cola. Coke’s annual advertisements became a perennial Christmastime feature which helped spur Coca-Cola sales throughout the winter.
The American version of the Santa Claus figure received its inspiration and its name from the Dutch legend of Sinter Klaas, brought by settlers to New York in the 17th century.
The basis for the Christian-era Santa Claus is Bishop Nicholas of Smyrna (Izmir), in what is now Turkey. Nicholas lived in the 4th century A.D. He was very rich, generous, and loving toward children. Often he gave joy to poor children by throwing gifts in through their windows.
As early as 1773 the name appeared in the American press as "St. A Claus," but it was the popular author Washington Irving who gave Americans their first detailed information about the Dutch version of Saint Nicholas. In his ‘History of New York’, published in 1809 under the pseudonym Diedrich Knickerbocker, Irving described the arrival of the saint on horseback (unaccompanied by Black Peter) each Eve of Saint Nicholas.
This Dutch-American Saint Nick achieved his fully Americanized form in 1823 in the poem ‘A Visit From Saint Nicholas’ more commonly known as ‘The Night Before Christmas’ by writer Clement Clarke Moore. Moore included such details as the names of the reindeer; Santa Claus's laughs, winks, and nods; and the method by which Saint Nicholas, referred to as an elf, returns up the chimney.
The American image of Santa Claus was further elaborated by illustrator Thomas Nast, who depicted a rotund Santa for Christmas issues of Harper's magazine from the 1860s to the 1880s. Nast added such details as Santa's workshop at the North Pole and Santa's list of the good and bad children of the world.
At the beginning of the 1930s, Coca-Cola turned to a talented commercial illustrator named Haddon Sundblom who created a series of memorable drawings that associated the figure of a larger than life, red-and-white garbed Santa Clause with Coca-Cola. Coke’s annual advertisements became a perennial Christmastime feature which helped spur Coca-Cola sales throughout the winter.
On the Shop I ran a report that clearly shows how important the Christmas period has become for the company. (Chart Sales Coca-Cola, Nov 06 – Nov 07)
The success of this advertising campaign has helped fuel the legend that Coca-Cola actually invented the modern Santa Claus.
Although the good Saint may have been developed in Atlanta, it became soon clear that his home was elsewhere. In 1925, "Uncle Markus", Markus Rautio, who compared the popular "Children's hour" on Finnish public radio, revealed the great secret for the first time in 1927: Santa Claus lives on Lapland's Korvatunturi - "Ear Fell".
Since the 1950s, Santa has happily sojourned at Napapiiri, near Rovaniemi, at times other than Christmas, to meet children and the young at heart. By 1985 his visits to Napapiiri had become so regular that he established his own Santa Claus Office there. He comes there every day of the year to hear what children want for Christmas and to talk with children who have arrived from around the world. Santa Claus Village is also the location of Santa's main Post Office, which receives children's letters from the four corners of the world.
Santa going Global
We can find mythological figures related to the character of Santa Clause all over the world.
In Scandinavia “Julemand” brings presents to the children when they offer him sweet pie. He comes on a sled pulled by the goats of Thor.
The Finnish children are very lucky, as they live very close to the real Santa Clause. They can order the toys by email or snow-mail from the “Joulupukki”, the little helpers of Santa who make the toys.
In Germany, Austria and Switzerland families welcome the Christkindl (Christmas child), a young girl dressed in white, which brings presents on Christmas Eve.
In Italy a kind witch called "La Befana" brings presents for the children in her search for the real Christmas child. She was supposed to accompany the Three Wise Men, but she had to finish her cleaning first.
In Russia “Father Frost” brings the presents together with his grand daughter “Snegurochka”.
In Poland, the gifts for the children come from the stars.
In Syria, the youngest camel brings the presents.
In Ghana, Father Christmas lives in the jungle.
In Australia, Santa uses water skies and wears a red swimsuit.
In France Santa is called “Père Noël”, in Brazil “Grandpapa Indian” or “Vovo Indo”, and in China “Dun Che Lao Ren”.
Finally, in Holland and Belgium, from where the people originated that created the original Santa Clause, children still have Saint Nicholas coming round in the first week of December. Ironically, thanks to media exposure and Coca Cola, these countries have also adopted Santa Clause in their traditions so children get an extra round of presents at Christmas too. Ho ho ho!
donderdag 13 december 2007
Curiosity Maaike
Feestje van dh gisteren, kater nu, lastig. Aja, en Maaike (Belgisch blond) won de Curiosity corner met een stukje over fietsen...
Benefits of Cycling to Work
Only a few weeks ago, I managed to convince my parents to bring my bike to the UK, because I had the (silly) idea that cycling to work would save me time (tube strikes and bus delays) and money and improve my health. During the half hour bike ride to work, a lot of questions about the whole ‘cycling to work idea’ came up in my head.
Isn’t it too dangerous to cycle through London? How unhealthy is the air that I inhale while riding on those crowded roads? How many days a year does it rain in London and will I arrive wet? How cold does it get in winter? As a result, I’ve spent some time on Google, looking for answers and I was surprised by some of the facts and figures that I’ve found.
Benefits on cycling in general:
§ Cycling reduces airborne pollution and improved air quality in urban areas— particularly a reduction in the production of ozone, carbon monoxide, sulphur dioxide, and volatile organic compounds.
§ Reduction in noise pollution as bicycles are much quieter than motor vehicles
§ 40% reduction in mortality in Denmark over a 15 year study for both sexes over all ages
§ People in cars are exposed to three times more air pollution than pedestrians or cyclists.
§ Average daily cyclist has the fitness level of someone 10 years younger
§ Physical activity has been shown to be associated with reduced rates of cancer
§ Improvement in ‘well-being’ and as a result less time off sick
§ Reduces anxiety, depression and stress
§ Cycling is a non-weight bearing activity and regular cycling leads to improved muscle strength and improved mobility and co-ordination. It is easy to do, gives you a good posture, it’s an aerobic for you body, and it trains respiratory muscles and reduces blood pressure.
§ Reduction in weight with regular exercise: cycling increases calorie consumption raises the metabolic rate and can help you to lose weight.
§ Regular cycling halves the chances of heart disease, helps to lower blood pressure, and the resting heart rate. For example: it decreases the risk of stroke which causes 68,000 deaths/year in 1994 at a cost to the NHS of £ 1.6 billion/year - Cycling also reduces the risk of coronary heart disease; currently responsible for third of male deaths and quarter of female deaths in the UK at a cost of £500 million / year.
Benefits on cycling in London:
§ You can cover 4 miles in an average of 22 minutes in Central London by bike, when it takes about 40 minutes by car.
§ 8 bikes can be parked in the space occupied by one car.
§ London has around 500 police on bikes and in Central London the ambulance service is supported by a fully equipped cycling paramedic team.
Good to know:
You can order cycling maps around all London for free on the Transport for London website: https://www.tfl.gov.uk/tfl/roadusers/cycling/cycleroutes/. Transport for London is continuing its campaign to increase safety awareness for all road users, including cyclists, and while cycling numbers have risen by 83 per cent, the number of cyclists killed or seriously injured on London's roads has fallen by 28 per cent. Transport for London is investing an awful lot of money in cycle training, a network of signed routes for cyclists (of which 500 km has already been completed – another 900 km to follow by 2010) and in cycle parking spaces. There are now an estimated 480,000 cycle journeys every day across London.
Are you still not convinced that cycling to work is good for you? Maybe a final financial comparison can convince you to jump on your bike/ buy one:
Taken into account that the car and public transport cost will be the same (or even higher) every year and that the bike cost will never be that high again (unless your bike gets stolen of course), it looks like a fairly good deal to spend your money on a bike. Imagine what you could do with the money you didn’t spend on a car or public transport….
So even though the weather in London isn’t always as exotic as you would like it to be, cycling is a triple win situation: good for your health – good for the environment – good for your bank account!
Benefits of Cycling to Work
Only a few weeks ago, I managed to convince my parents to bring my bike to the UK, because I had the (silly) idea that cycling to work would save me time (tube strikes and bus delays) and money and improve my health. During the half hour bike ride to work, a lot of questions about the whole ‘cycling to work idea’ came up in my head.
Isn’t it too dangerous to cycle through London? How unhealthy is the air that I inhale while riding on those crowded roads? How many days a year does it rain in London and will I arrive wet? How cold does it get in winter? As a result, I’ve spent some time on Google, looking for answers and I was surprised by some of the facts and figures that I’ve found.
Benefits on cycling in general:
§ Cycling reduces airborne pollution and improved air quality in urban areas— particularly a reduction in the production of ozone, carbon monoxide, sulphur dioxide, and volatile organic compounds.
§ Reduction in noise pollution as bicycles are much quieter than motor vehicles
§ 40% reduction in mortality in Denmark over a 15 year study for both sexes over all ages
§ People in cars are exposed to three times more air pollution than pedestrians or cyclists.
§ Average daily cyclist has the fitness level of someone 10 years younger
§ Physical activity has been shown to be associated with reduced rates of cancer
§ Improvement in ‘well-being’ and as a result less time off sick
§ Reduces anxiety, depression and stress
§ Cycling is a non-weight bearing activity and regular cycling leads to improved muscle strength and improved mobility and co-ordination. It is easy to do, gives you a good posture, it’s an aerobic for you body, and it trains respiratory muscles and reduces blood pressure.
§ Reduction in weight with regular exercise: cycling increases calorie consumption raises the metabolic rate and can help you to lose weight.
§ Regular cycling halves the chances of heart disease, helps to lower blood pressure, and the resting heart rate. For example: it decreases the risk of stroke which causes 68,000 deaths/year in 1994 at a cost to the NHS of £ 1.6 billion/year - Cycling also reduces the risk of coronary heart disease; currently responsible for third of male deaths and quarter of female deaths in the UK at a cost of £500 million / year.
Benefits on cycling in London:
§ You can cover 4 miles in an average of 22 minutes in Central London by bike, when it takes about 40 minutes by car.
§ 8 bikes can be parked in the space occupied by one car.
§ London has around 500 police on bikes and in Central London the ambulance service is supported by a fully equipped cycling paramedic team.
Good to know:
You can order cycling maps around all London for free on the Transport for London website: https://www.tfl.gov.uk/tfl/roadusers/cycling/cycleroutes/. Transport for London is continuing its campaign to increase safety awareness for all road users, including cyclists, and while cycling numbers have risen by 83 per cent, the number of cyclists killed or seriously injured on London's roads has fallen by 28 per cent. Transport for London is investing an awful lot of money in cycle training, a network of signed routes for cyclists (of which 500 km has already been completed – another 900 km to follow by 2010) and in cycle parking spaces. There are now an estimated 480,000 cycle journeys every day across London.
Are you still not convinced that cycling to work is good for you? Maybe a final financial comparison can convince you to jump on your bike/ buy one:
Taken into account that the car and public transport cost will be the same (or even higher) every year and that the bike cost will never be that high again (unless your bike gets stolen of course), it looks like a fairly good deal to spend your money on a bike. Imagine what you could do with the money you didn’t spend on a car or public transport….
So even though the weather in London isn’t always as exotic as you would like it to be, cycling is a triple win situation: good for your health – good for the environment – good for your bank account!
maandag 10 december 2007
Blok 6 Winter Edition
'Blok 6' is de naam van de vriendgroep die wij met grote trots dragen. De oorsprong van deze naam en groep ligt in Kortrijk, waar we in ons eerste jaar als student (2000-2001) aan de KULAK allen op peda verbleven. Het lot bracht via willekeurige toewijzing 12 man samen in één van de zeven peda-blokken. Na een jaar van kennismaking, excessief feesten en genieten van het student-zijn werd een band gesmeed die tijd en ruimte overstijgt. Met 8 man van uiteenlopende studiegebieden (Rechten, Informatica, Biologie, Geneeskunde, Bio-ingenieur, Economie) werd de basis gevormd van een legendarische studententijd. De overname van het KULAK-presidium en de oprichting van studentenclub Moeder Feeste zijn maar enkele van de vele ingredienten die onze tijd als student onvergetelijk gemaakt hebben.
Om de band tussen de bloedbroeders in ere te houden na de studies wordt er ieder jaar een Blok 6 Summer Edition georganiseerd waar op een mooie zomerdag iedereen terug samenkomt voor een dag van sport (voetballen, fietsen van Bachen de Kupe tot Zulte city, fotozoektocht door Izegem), BBQ en feesten als ooit tevoren. Ieder jaar gaat dit evenement bij iemand anders thuis door om de overlast voor de buurt, die onvermijdelijk gepaard gaat met deze activiteiten, wat te spreiden. Gezien er twee van ons op dit moment in Londen aan het werk zijn, werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om een allereerste internationale Blok 6 Winter Edition te organiseren.
Afgelopen vrijdag kwamen onze zeven gasten aan in St Pancras. Na een kleine wandeling rond het station met een tussenstop voor Brecht (gecoopteerde blok6er met een voorliefde voor alles wat ongezond is) aan de Burger King, splitste de groep in twee en gingen de mannen van de Rechten met Tom naar Wimbledon en kwamen de meer wetenschappelijke mensen met mij mee naar Ealing. Al snel voelden mijn gasten zich thuis in onze flat en vloeide de champagne (merci Koen), schuimwijn, finse vodka, gin en bier in grote mate. Tot een gat in de nacht en met traditionele geluidsoverlast (sorry Koen) werd de eerste avond de perfecte start van een schitterend weekend.
Om de band tussen de bloedbroeders in ere te houden na de studies wordt er ieder jaar een Blok 6 Summer Edition georganiseerd waar op een mooie zomerdag iedereen terug samenkomt voor een dag van sport (voetballen, fietsen van Bachen de Kupe tot Zulte city, fotozoektocht door Izegem), BBQ en feesten als ooit tevoren. Ieder jaar gaat dit evenement bij iemand anders thuis door om de overlast voor de buurt, die onvermijdelijk gepaard gaat met deze activiteiten, wat te spreiden. Gezien er twee van ons op dit moment in Londen aan het werk zijn, werd van de gelegenheid gebruik gemaakt om een allereerste internationale Blok 6 Winter Edition te organiseren.
Afgelopen vrijdag kwamen onze zeven gasten aan in St Pancras. Na een kleine wandeling rond het station met een tussenstop voor Brecht (gecoopteerde blok6er met een voorliefde voor alles wat ongezond is) aan de Burger King, splitste de groep in twee en gingen de mannen van de Rechten met Tom naar Wimbledon en kwamen de meer wetenschappelijke mensen met mij mee naar Ealing. Al snel voelden mijn gasten zich thuis in onze flat en vloeide de champagne (merci Koen), schuimwijn, finse vodka, gin en bier in grote mate. Tot een gat in de nacht en met traditionele geluidsoverlast (sorry Koen) werd de eerste avond de perfecte start van een schitterend weekend.
De gasten voelen zich al snel thuis in Ealing
De helden de morgen nadien met een aspirientje
De volgende morgen deed het al efkes pijn maar was iedereen op afspraak voor het English Breakfast (spek met eieren, witte bonen in tomatensaus, porridge en een yoghurtje). Koen verraste de koffiedrinkers door gewone koffie in een pot van instant-koffie te bewaren met vrij hilarische reacties tot gevolg. Na een kleine recuperatie periode trokken we de stad in naar het British Museum met daarna een kleine wandeling riching de Big Ben om toch iets van de stad gezien te hebben. Van daar ging het richting Wimbledon waar we de rest van de bende terug konden begroeten met Trivial Pursuit, Fifa 2008, bier en pizza. Een klinkende overwinning van het Trivia-Team Dubi-Martin luidde het begin in van een succesvolle avond die richting danscafé Walkabout in Temple ging om het hoogtepunt van het weekend te bereiken. Een ietwat trage start werd na het optreden van een live band en een ontelbaar aantal pints goed gemaakt. Blok 6 just danced the night away. Uiteindelijk slaagden we er nog in een foute nachtbus te nemen (sorry mannen) die ons op een dik half uur wandelen van ons bed, aan het Northfields station deponeerde. Met deze laatste nachtelijke wandeling door Ealing was het weekend compleet.
Met dank aan onze Chinese fotografe
Blok 6 in London
De ochtend nadien was er teveel aan dus besloot ik die over te slaan. Mijn gasten trotseerden de werkelijkheid en wisten met succes hun Eurostar in de vroege namiddag te nemen en terug huiswaarts te keren. Een geslaagd weekend zou ik zeggen.
In het serieuze werkleven at Dunnhumby verloopt alles ook best vlot, al mag het voor mij wel iets drukker. Na mijn eerste projecten die vooral rond baby’s draaiden, zit ik nu in een catfood periode met Sheba en Whiskas. De nobele wetenschap der advertising evaluation heeft voor mij geen geheimen meer. Vorige woensdag was er ook opnieuw een teambuilding activiteit. Deze keer voor alle analysten in het bedrijf. We werden kort na de middag verwacht in een American style bowling ally. In een gezellig zaaltje met een bar, zeteltjes en twee privé bowlinglanen kregen we eerst en vooral een pint in onze handen gestopt zoals die gedurende de hele namiddag zouden blijven komen. De presentaties waren kort en grappig. De ‘Pecha Kucha’ techniek werd toegepast, dit betekent dat elke spreker 20 slides mocht presenteren die elk 20 seconden vertoond werden. Good fun en nog interessant. Nadien werden we in teams verdeeld en mochten we om beurt een half spelletje bowl spelen op de twee lanen. In afwachting stortten we ons alvast op de gin&tonics en de whisky-cola’s. Getting hammered tijdens de werkuren, op kosten van het bedrijf, toch niet zo serieus eigenlijk.
Volgende woensdag is het Christmass party van het werk. Vergelijkbaar met de Beer&Curry night en Halloween party. Dikke feeste op kosten van het bedrijf opnieuw dus, maar deze keer in New York style, op een excuise locatie in het centrum. Op den duur niet zo goed meer voor de gezondheid volgens mij, maar great teambuilding!
donderdag 29 november 2007
Curiosity Koen
The Belgians are hot! in the UK. Only a few weeks after Thomas won the Curiosity competition at Dunnhumby, Koen matches this effort by teaching the Islandpeople an important lesson...
How to pour the perfect pint
Koen Michiels & Giles Pavey
After being three months in England I am disappointed to see that bartenders in this country do not treat the golden substance with the respect it deserves. Therefore I will shortly introduce the basics of proper beer pouring, which should be common knowledge if you ask me.
1 the tap installation has to be perfect. The pressure and the amount of CO2 need to be adjusted to the distance between the barrel and the temperature of the beer cellar.
2 the glass can not be greasy. A good tip is to add a drop of ammonia to the water into the sink, as this will assure that the glass is completely clean. Assure that the water tap is slightly open to assure that new fresh water is added constantly.
3 rinse the glass thoroughly with water before you pour beer in it. Check for grease stains and other impurities. A filthy glass means too many bubbles, too much CO2 and this makes your head ache.
4 pull open the tap in a fluent motion. Let some beer pour before putting a glass underneath the tap. DO NEVER TAP more then once, as this will leave a creamy layer underneath the head which makes you sick.
5 hold the glass at a 45 degree angle and pull it up so that you end up vertically in the end.
6 let the foam poor over the glass and wait for the right moment to slice of the excess head.
7 the head should be about 3 cm and should have a crown.
8 rinse all the foam rests from the glass and serve the pint with the logo to the customer
After these steps you can enjoy the perfect pint.
Gezondheid (Cheers)
Proficiat Koen! Al hadden we niets minder verwacht van een Brabants raspaard dat naast de kriek brouwerij in Vlezenbeek woont. Bij deze ligt de bal natuurlijk in mijn kamp. Na Thomas en Koen is het nu mijn taak om de Belgische Hat-trick compleet te maken en de volgende editie van de Curiosity Corner op mijn naam te schrijven. Stress! Wordt vervolgd...
dinsdag 20 november 2007
On top of Heidelberg
Het is vandaag dinsdag. Dit betekent voetballen na het werk. 5 tegen 5 spelen we op een veld van kunstgras dat ongeveer anderhalf keer de oppervlakte heeft van een normaal indoor veld. Groot verschil is ook dat de goals veel breder zijn dan bij minivoetbal, ondanks de zelfde hoogte. Verder mag de bal ook niet op ooghoogte gespeeld worden en is er een halve cirkel rond de goals waar enkel de doelman in mag, geen aanvallers noch verdedigers. Twee weken werd ik er door de routiniers van het veld gespeeld. Nog niet echt gewend aan het veld, de regels en het Engels voetbal (altijd vooruit). Vorige week kocht ik mij dan nieuwe voetbalschoenen met zeer korte studs zodat ik wat stabieler op het veld stond. Het resultaat was even verassend als plezant toen ik na een intensief uurtje spelen op mijn eentje goed was voor de helft van de doelpunten van mijn team. Vooral mijn linker(?) was volgens de tegenstander te duchten. Of hoe een lichaam zich ook aanpast aan een averechts land.
Averechts was ook de manier waarop Louise en ik vorig weekend naar en van Heidelberg wisten te reizen. Door een staking van de Deutsche Bahn was er geen andere optie dan in plaats van op donderdagavond, slechts op vrijdag af te zakken naar de Universiteitsstad. Natuurlijk was mijn vlucht naar Frankfurt al maanden op voorhand geboekt dus had ik de eer om eerst een nacht alleen in een jeugdherberg ter plaatse door te brengen alvorens Louise ook ter plekke was met een Eurolines nachtbus. Even ongemakkelijk maar niet onoverkomelijk. Met hoge verwachtingen kwamen we aan in Heidelberg station waar schoon zusje Zoe ons al stond op te wachten. Na een snelle McDonalds om de eerste honger te stillen, gingen we met tussenstops ons installeren bij Frau Damm, waar we een kamer geboekt hadden. Het oude beesje zag er vriendelijk uit, de kamer zeer deftig en dankzij de milde sponsoring van de schone ouders van Louise kon het helemaal niet stuk. 's avonds gingen we dan even op aperitief bij enkele erasmussers/vrienden van Zoe. Ondermeer een Poolse sexistische grappenmaker, een adembenemende Engelse, een lichte donkere en nog een nederlands/spaans/duits/engels sprekende Brit maakten de freakshow compleet :-). Vriendelijke mensen zo, zoals je dat op kotfeestjes kan verwachten. Vermoeid van het reizen lieten we de fuif in de lokale Alma aan ons passeren die avond. Dat was de eerste dag.
De tweede dag ging ik met Louise op zoek naar de parel in de nabije omgeving. Na een toeristische wandeling door de HaubtstraBe (de langste voetgangerszone van Europa? - de Anzegemse weugelingskes ook meegerekend?), kwamen we aan het middeleeuws ShloB op de heuvel waar zonder twijfel een van de mooiste uitzichten in Europa te bezichtigen valt. Met een treintje gingen we naar de top van de heuvel waar ons het hoogtepunt van het weekend opwachtte: sneeuw! En niet zomaar sneeuw, maar wel de perfecte sneeuw waar ieder beetje kind naar verlangt als de vlokjes ten aarde vallen: plaksneeuw, waar de beste sneeuwballen en -mannen van gemaakt worden. Fijn. Een half uurtje later was onze sneeuwman (Herr ShneeuwBoll) opgericht. Een succesverhaal. Naarmate de man meer en meer compleet was, werden we belaagd door toeristen die met ons en onze sneeuwman op de foto wilden. Met enige trots daalden we weer naar de begane stadsgrond om met Zoe en Belgische connectie Frederic op restaurant te gaan. Dennis, een andere Belgische connectie, was met zijn mama en papa op stap dus konden we hem die avond onze spaghetti niet aanleren. Na het eten gingen we iets drinken in een lokale Kneipe waar het tweede hoogtepunt van de reis me opwachtte: Jubel bier! Na drie maanden kraantjeswaterbier uit Engeland was dit biertje met karakter precies waar ik zo lang op gewacht had. Lekker!
De derde dag (zondag) was de dag van de terugreis. Na een finaal hoogtepunt - JagerSchnitzel met frieten en Eisbokal dessert - gingen we terug naar het station en namen we afscheid van zussie. Allen zeer tevreden van de afgelopen dagen, de initiele reisproblemen leken lang vergeten. Tot we de trein naar Mannheim opstapten. De bedoeling was dat we dan daar een trein naar Frankfurt Airport zouden nemen waar Louise haar connectie naar Koln-Brussel zou aanknopen. Helaas. De trein waar wij spontaan mee besloten te reizen stopte overal, ook in Mannheim, maar niet in Mannheim Haubtbahn. Enige optie was blijven zitten tot hij spontaan in Frankfurt halt hielt, wat lukte, zij het met gemiste connectie naar Koln... Gezien we tot dan nog geen enkel gereserveerd ticket legitiem hadden gebruikt, is Louise dan ook maar in die trend thuisgeraakt. We hadden tickets van A naar B, maar hoe of wanneer deed er even niet toe dat weekend.
Ik ben thuisgeraakt (in Londen althans) na uren vertraging op de luchthaven. Gelukkig had ik het boek 'The Google story' mee, inspirerende lectuur om te tijd te doden. Al bij al een zeer geslaagd weekend met zeer gewaardeerde hoogtepunten en uiterst gewaardeerd Geselschaft.
In Londen gaat het hier allemaal zijn wegje. Het is nu even rustiger op het werk, hence deze uitgebreide blog, maar we kunnen zeker niet klagen. Uitgaan in Londen is altijd wel avontuur, vooral als je buiten gesmeten wordt in een club wegens 'dronken dansen' (is there another way?) maar na een uur ronddwalen thuis gebracht wordt door een roze taxi. It happens. Maar nu: voetbal!
Averechts was ook de manier waarop Louise en ik vorig weekend naar en van Heidelberg wisten te reizen. Door een staking van de Deutsche Bahn was er geen andere optie dan in plaats van op donderdagavond, slechts op vrijdag af te zakken naar de Universiteitsstad. Natuurlijk was mijn vlucht naar Frankfurt al maanden op voorhand geboekt dus had ik de eer om eerst een nacht alleen in een jeugdherberg ter plaatse door te brengen alvorens Louise ook ter plekke was met een Eurolines nachtbus. Even ongemakkelijk maar niet onoverkomelijk. Met hoge verwachtingen kwamen we aan in Heidelberg station waar schoon zusje Zoe ons al stond op te wachten. Na een snelle McDonalds om de eerste honger te stillen, gingen we met tussenstops ons installeren bij Frau Damm, waar we een kamer geboekt hadden. Het oude beesje zag er vriendelijk uit, de kamer zeer deftig en dankzij de milde sponsoring van de schone ouders van Louise kon het helemaal niet stuk. 's avonds gingen we dan even op aperitief bij enkele erasmussers/vrienden van Zoe. Ondermeer een Poolse sexistische grappenmaker, een adembenemende Engelse, een lichte donkere en nog een nederlands/spaans/duits/engels sprekende Brit maakten de freakshow compleet :-). Vriendelijke mensen zo, zoals je dat op kotfeestjes kan verwachten. Vermoeid van het reizen lieten we de fuif in de lokale Alma aan ons passeren die avond. Dat was de eerste dag.
De tweede dag ging ik met Louise op zoek naar de parel in de nabije omgeving. Na een toeristische wandeling door de HaubtstraBe (de langste voetgangerszone van Europa? - de Anzegemse weugelingskes ook meegerekend?), kwamen we aan het middeleeuws ShloB op de heuvel waar zonder twijfel een van de mooiste uitzichten in Europa te bezichtigen valt. Met een treintje gingen we naar de top van de heuvel waar ons het hoogtepunt van het weekend opwachtte: sneeuw! En niet zomaar sneeuw, maar wel de perfecte sneeuw waar ieder beetje kind naar verlangt als de vlokjes ten aarde vallen: plaksneeuw, waar de beste sneeuwballen en -mannen van gemaakt worden. Fijn. Een half uurtje later was onze sneeuwman (Herr ShneeuwBoll) opgericht. Een succesverhaal. Naarmate de man meer en meer compleet was, werden we belaagd door toeristen die met ons en onze sneeuwman op de foto wilden. Met enige trots daalden we weer naar de begane stadsgrond om met Zoe en Belgische connectie Frederic op restaurant te gaan. Dennis, een andere Belgische connectie, was met zijn mama en papa op stap dus konden we hem die avond onze spaghetti niet aanleren. Na het eten gingen we iets drinken in een lokale Kneipe waar het tweede hoogtepunt van de reis me opwachtte: Jubel bier! Na drie maanden kraantjeswaterbier uit Engeland was dit biertje met karakter precies waar ik zo lang op gewacht had. Lekker!
De derde dag (zondag) was de dag van de terugreis. Na een finaal hoogtepunt - JagerSchnitzel met frieten en Eisbokal dessert - gingen we terug naar het station en namen we afscheid van zussie. Allen zeer tevreden van de afgelopen dagen, de initiele reisproblemen leken lang vergeten. Tot we de trein naar Mannheim opstapten. De bedoeling was dat we dan daar een trein naar Frankfurt Airport zouden nemen waar Louise haar connectie naar Koln-Brussel zou aanknopen. Helaas. De trein waar wij spontaan mee besloten te reizen stopte overal, ook in Mannheim, maar niet in Mannheim Haubtbahn. Enige optie was blijven zitten tot hij spontaan in Frankfurt halt hielt, wat lukte, zij het met gemiste connectie naar Koln... Gezien we tot dan nog geen enkel gereserveerd ticket legitiem hadden gebruikt, is Louise dan ook maar in die trend thuisgeraakt. We hadden tickets van A naar B, maar hoe of wanneer deed er even niet toe dat weekend.
Ik ben thuisgeraakt (in Londen althans) na uren vertraging op de luchthaven. Gelukkig had ik het boek 'The Google story' mee, inspirerende lectuur om te tijd te doden. Al bij al een zeer geslaagd weekend met zeer gewaardeerde hoogtepunten en uiterst gewaardeerd Geselschaft.
In Londen gaat het hier allemaal zijn wegje. Het is nu even rustiger op het werk, hence deze uitgebreide blog, maar we kunnen zeker niet klagen. Uitgaan in Londen is altijd wel avontuur, vooral als je buiten gesmeten wordt in een club wegens 'dronken dansen' (is there another way?) maar na een uur ronddwalen thuis gebracht wordt door een roze taxi. It happens. Maar nu: voetbal!
dinsdag 13 november 2007
Curiosity Thomas
Today I am more than happy to provide some of the blogspace for the proud winner of this months' Curiosity corner at Dunnhumby. Het komt er op neer dat als je op ons werk enkele 'leuke' weetjes met betrekking tot marketing of om het even welk onderwerp schoon presenteert, je kans maakt op een fles champagne en een eervolle vermelding met foto op het intranet. Our celebrity winning author for November is nobody else than Thomas Meersseman. Famous in the regions of Tielt and beyond. Congratulations Thomas!
Tools like Google trends must give you an idea of Google’s ability to provide a lot of valuable insights. As you are what you eat, you’re also what you’re looking for and that is how google must be able to come up with a detailed profile for about 60% of all IP addresses in the world that are on the internet. And an IP address is valuable as most people probably spend more hours a day in front of their computer screen than in the supermarket. Products like Gmail for which you have to register also enables Google to link a name to some IP addresses.
So, the message I wanted to give you is that Dunnhumby is a leader in providing relevant customer information in the offline world, but google can certainly do a similar job in the online world. Check out the google labs form time to time and find out how they will deal with all that useful information they have in the future. They have already done a lot of great work with it and I’m sure they will come up with even more amazing stuff.
Also check out some of their existing products you might be not aware of. It is worth to have a look at Google Analytics (http://www.google.com/analytics/ ). This is a tool that can learn you where your visitors come from and how they interact with your site and must enable you to create targeted ROI-driven marketing campaigns and to improve your site design and content in order to improve your online results.
- Genie of supernerd? Aan u de keuze. -
What is the most searched supermarket in the UK? Tesco, of course.
The following graph shows the google search volume in the UK for the last 12 months for a range of supermarkets. Surprisingly, Tesco is by far the most googled supermarket in the UK. Most Tesco google searches took place in Gloucester and Cambridge.
(http://www.google.com/trends?q=tesco%2Csainsbury%2C+asda%2Cmorrisons%2CM%26S&ctab=0&geo=GB&geor=all&date=ytd&sort=0 )
The following graph shows the google search volume in the UK for the last 12 months for a range of supermarkets. Surprisingly, Tesco is by far the most googled supermarket in the UK. Most Tesco google searches took place in Gloucester and Cambridge.
(http://www.google.com/trends?q=tesco%2Csainsbury%2C+asda%2Cmorrisons%2CM%26S&ctab=0&geo=GB&geor=all&date=ytd&sort=0 )
Tesco Sainsbury Asda Morrisons M&S
This is a nice piece of insight, but by showing this graph, I just wanted to focus your attention on one of Google’s newest toys: google trends.
Everyone who is passionate about the power of turning huge amounts of data into useful information should be curious about what google is doing. They did the greatest data mining job ever as they translated the internet into relevant information. They also did one of the greatest direct marketing jobs ever as they show those small relevant ads on a moment when people are actively searching for something on the internet. Those things combined made google the most successful business story of the last decade.
From time to time, the company comes up with some new ideas and a lot of them are developed at the google labs (http://labs.google.com/ ). Google employees are required to spend 20% of their working time on doing something that is not related with their day to day job. This encourages all google workers to come up with a lot of ideas and the most feasible ideas are translated into real projects. This is how a lot of products are invented at the google labs before they get commercialized. I see this as a great example of how you can drive a company by curiosity.
Google trends is an example of one of those ideas that is built up at the google labs. Google trends allow you to look up how often a topic is searched on Google over time. It also shows how frequently your topics have appeared in Google News stories and in which geographic regions people have searched for them most. Another application of google trends is ‘hot trends’ (only available for the USA). It shows what people are searching for today. It highlights searches that have sudden surges in popularity and it is updated every hour (http://www.google.com/trends/hottrends ).
To show you the value of the trends information, I ran a simple shop report that graphs the sales for some Stella beers for the last 12 months in the UK and I compared it with the search volume on google for Stella beers. If you analyse both graphs, you can see that there is a relationship between the sales and the search volume. Notice how the increased search volume in June and August goes with an increase in sales.
Everyone who is passionate about the power of turning huge amounts of data into useful information should be curious about what google is doing. They did the greatest data mining job ever as they translated the internet into relevant information. They also did one of the greatest direct marketing jobs ever as they show those small relevant ads on a moment when people are actively searching for something on the internet. Those things combined made google the most successful business story of the last decade.
From time to time, the company comes up with some new ideas and a lot of them are developed at the google labs (http://labs.google.com/ ). Google employees are required to spend 20% of their working time on doing something that is not related with their day to day job. This encourages all google workers to come up with a lot of ideas and the most feasible ideas are translated into real projects. This is how a lot of products are invented at the google labs before they get commercialized. I see this as a great example of how you can drive a company by curiosity.
Google trends is an example of one of those ideas that is built up at the google labs. Google trends allow you to look up how often a topic is searched on Google over time. It also shows how frequently your topics have appeared in Google News stories and in which geographic regions people have searched for them most. Another application of google trends is ‘hot trends’ (only available for the USA). It shows what people are searching for today. It highlights searches that have sudden surges in popularity and it is updated every hour (http://www.google.com/trends/hottrends ).
To show you the value of the trends information, I ran a simple shop report that graphs the sales for some Stella beers for the last 12 months in the UK and I compared it with the search volume on google for Stella beers. If you analyse both graphs, you can see that there is a relationship between the sales and the search volume. Notice how the increased search volume in June and August goes with an increase in sales.
Tools like Google trends must give you an idea of Google’s ability to provide a lot of valuable insights. As you are what you eat, you’re also what you’re looking for and that is how google must be able to come up with a detailed profile for about 60% of all IP addresses in the world that are on the internet. And an IP address is valuable as most people probably spend more hours a day in front of their computer screen than in the supermarket. Products like Gmail for which you have to register also enables Google to link a name to some IP addresses.
So, the message I wanted to give you is that Dunnhumby is a leader in providing relevant customer information in the offline world, but google can certainly do a similar job in the online world. Check out the google labs form time to time and find out how they will deal with all that useful information they have in the future. They have already done a lot of great work with it and I’m sure they will come up with even more amazing stuff.
Also check out some of their existing products you might be not aware of. It is worth to have a look at Google Analytics (http://www.google.com/analytics/ ). This is a tool that can learn you where your visitors come from and how they interact with your site and must enable you to create targeted ROI-driven marketing campaigns and to improve your site design and content in order to improve your online results.
- Genie of supernerd? Aan u de keuze. -
dinsdag 6 november 2007
Days of horror
Het begin van de maand november staat in Londen garant voor twee dingen: Halloween en Bonfire. Bonfire is de herdenking van een verijdelde aanslag op de Houses of Parliament in de jaren stillekes waarbij explosieven werden gevonden maar de dader gevat voor het boeltje ontplofte. Om dit te vieren hoor je hier nu al vier avonden na elkaar overal vuurwerk knallen. Het tweede is niets meer dan een kopie van de Amerikaanse variant. Kinderen lopen op de laatste dag van Oktober verkleed over straat en gaan de huizen af om een 'trick or treat', zoals wij dat vroeger zelf deden op driekoningen. Om een of andere reden was ik vroeger altijd Balthazar, de zwarte wijze, die werkelijkheidsgetrouw met kurk werd zwartgeschilderd. Waarschijnlijk was dat omdat ik de kleinste was en ik de oudere zus en neven liet beslissen wie welke wijze speelde. De laatste jaren begint Halloween ook in Belgie voet aan de grond te krijgen, ik ben er niet zo'n fan van. De UK people des te meer blijkbaar.
Met dunnhumby hadden we de jaarlijkse Halloween-party. Thema: 'Schooldisco'. De bedoeling was dus dat alle deelnemers zich een schooluniform aanschaften om het verkleed-feestje wat van inhoud te verschaffen. Engelsen lijken niet echt op hun geld te letten en leggen graag tien tot twintig pond op tafel voor een schooluniform voor een avondje. Nuchtere Belgen proberen excessieve uitgaven als dusdanig te vermijden en komen tenslotten opdagen met een blauw-zwart Simpson-voetbaltruitje (50p) met paarse (zelfgemaakte) das (33p), een gewone opgerolde jeansbroek als short en als uitsmijter 1 nylonkous. Grappig nog, vooral omdat we met ons drie in identieke outfits naar het feestje gingen. Daar was iedereen zeer deftig verkleed in schoolmeisje of -jongen, met daar bovenop een sausje van fake bloed en zombie-looks. De fuifzaal was ook volledig op zn schools met een groot springkasteel en ook een fight corner waar je naar hartelust de collega's op het gezicht mocht slaan met grote luchtkussens. Een verplicht nummer voor de meer senior heren en dames die avond. Het eten was op zn Engels: vreselijk. Walgelijke worstjes en versgebakken frieten die ze voor de gelegenheid bij de nabij gelegen Pakistaan kochten. Dit in combinatie met bier a volonte en een verdachte groene punch zorgden voor een spetterend feestje zonder enige remmingen. Via een strategisch emailtje had ik ook een ingangsticket versierd voor Louise, die op haar beurt de sfeer tussen de collega's en de kater de dag nadien mocht ervaren.
Op professioneel vlak verloopt alles hier nog altijd super, al werd ik afgelopen dagen belaagd met een project (niet van mij oorspronkelijk) dat fout gelopen was en waar ze van mij asap de verbeteringen wilden - vervelend. Na een paar stressy dagen had ik vandaag dan weer een trainingsdag (Intermediate Excel) waar ik weer enkele interessante kunstjes kon oppikken. Advance SAS en Advance Excel worden de volgende trainingen, altijd leuk en handig zo'n dagjes ertussenuit.
We zijn hier nu al twee volle maanden en de balans is duidelijk positief. Het werk is leuk, we leren heel veel bij, de mensen zijn fantastisch, de toekomstperspectieven zijn zeer veelbelovend (wordt vervolgd...) en als Louise nog eens langskomt op een mooie herfstdag, kan het niet meer stuk. Binnen twee weken gaan we naar Zoe in Heidelberg. We kijken er al naar uit.
Steve en Adrian maken het weer te bont
Cat fight
Cat flight
dinsdag 23 oktober 2007
Flatlife
Na anderhalve maand zonder internet thuis zijn we (Koen) er eindelijk in geslaagd om ons very own wireless network te installeren op kot. Virgin media voorziet ons naast een XL Broadband (Unlimited download, 20MB) ook van Medium TV (35 nutteloze kanalen) en een normale vaste telefoonlijn (we doen alvast niet de inspanning om er effectief en telefoon op aan te sluiten). De gevolgen van deze digitale revolutie zijn niet klein. Waar we vroeger gewoon thuiskwamen, aten en nog een filmpje -of laten we eerlijk zijn: Star Trekje – keken; komen we nu thuis, schakelen we de pc aan en weten we niet beter weten dan na 8 uur pcwerk opnieuw online te gaan om nog eens de mails te checken, facebook te bekijken en op XL niveau films, muziek en Ebooks te downloaden (legaal natuurlijk). Laat je vooral niet verrassen over die laatste categorie, het betreft hier natuurlijk Ebooks met betrekking tot SAS (de programmeertaal waarin we werken), VBA (programmeertaal die we willen bijleren) of allerhande andere nerd material. Andere boeken die je op onze flat terugvindt: ‘the Google story’ en ‘Beleggen met Paul Dhoore’. Beste lezers, dames en heren, u begint het misschien al wat te vermoeden maar: wij kunnen erg saaie mensen zijn.
Om alles wat in een perspectief te plaatsen, kan een kleine voorstelling van onze ‘flatlife’ geen kwaad. We zitten dus samen met drie Belgische kerels, drie analysten, drie heel verschillende mensen, die als gezamenlijke voorgeschiedenis hebben: samen een jaartje in dezelfde klas gezeten. Een jaar geleden had ik nooit durven of willen denken dat ik een jaar later met twee van die onbekenden zou samenwonen in het buitenland. Het feit dat we in het buitenland zitten, zorgt er ook voor dat we heel sterk op elkaar aangewezen zijn. Ons moeder is niet meer dichtbij om ieder weekend de was te doen en eten klaar te maken, de rust en routine van Anzegem is ver weg van Ealing city waar gewoon eens buiten op uw eigen terras zitten geen optie is. Zelfs het lief komt maar om de zoveel tijd terug opduiken. It’s just the three of us for the daily business.
Samen uit de veren, samen naar het werk, samen eten, samen feesten, samen sporten, op die manier leer je elkaar wel kennen natuurlijk. Het is wat aanpassen in het begin maar geleidelijk aan worden gewoontes gevormd. Om onze overleving te garanderen, zijn het vooral Koen en Thomas die koken en ben ik het one-man afwasteam, al zijn mijn aardappelen de beste. Thomas heeft ooit Accountancy gedaan dus is hij de boekhouder die zich bezighoudt met het uitpluizen van de gezamenlijke rekeningen. Daarnaast hij is min of meer ook hoofd aankoper. We gaan niet meer uitgebreid winkelen, alles wordt online gekocht en aan de deur afgeleverd. Een aankoper heeft macht natuurlijk. Als we zeggen van ‘kies zelf maar een groente om door de puree te mixen’ dan kiest Thomas bijvoorbeeld voor munt. MUNT! Je weet wel, dat kruid waar je thee van kan maken. Niet te doen. Ware het niet dat voor Koen als hoofdkok geen uitdaging te groot is en daarom effectief alle puree (had ik niet om een veiligheidsportie gevraagd?) met munt bewerkt. Gevolg: een puree die wel lijkt gemaakt van tandpasta. Vreselijk. Practice makes perfect natuurlijk en het zijn dergelijke ervaringen die ons toch op regelmatige basis van een lekker avondmaaltijd voorzien. Koen is verder ook hoofd IT binnen het kot en zonder twijfel de grootste SAS-zot. Onder het motto ‘alles kan beter’ komt Koen iedere twee weken met een stukje nieuwe code op de proppen, dat per definitie beter moet zijn dan de vorige methode. Ik houd het van op afstand in de gaten en probeer in te pikken als ik denk dat het effectief een verbetering kan zijn in de praktijk. Verder doe ik de grote maandelijkse betalingen nadat ik moeilijk genoeg gedaan heb om ze zo laag mogelijk te houden.
Om alles wat in een perspectief te plaatsen, kan een kleine voorstelling van onze ‘flatlife’ geen kwaad. We zitten dus samen met drie Belgische kerels, drie analysten, drie heel verschillende mensen, die als gezamenlijke voorgeschiedenis hebben: samen een jaartje in dezelfde klas gezeten. Een jaar geleden had ik nooit durven of willen denken dat ik een jaar later met twee van die onbekenden zou samenwonen in het buitenland. Het feit dat we in het buitenland zitten, zorgt er ook voor dat we heel sterk op elkaar aangewezen zijn. Ons moeder is niet meer dichtbij om ieder weekend de was te doen en eten klaar te maken, de rust en routine van Anzegem is ver weg van Ealing city waar gewoon eens buiten op uw eigen terras zitten geen optie is. Zelfs het lief komt maar om de zoveel tijd terug opduiken. It’s just the three of us for the daily business.
Samen uit de veren, samen naar het werk, samen eten, samen feesten, samen sporten, op die manier leer je elkaar wel kennen natuurlijk. Het is wat aanpassen in het begin maar geleidelijk aan worden gewoontes gevormd. Om onze overleving te garanderen, zijn het vooral Koen en Thomas die koken en ben ik het one-man afwasteam, al zijn mijn aardappelen de beste. Thomas heeft ooit Accountancy gedaan dus is hij de boekhouder die zich bezighoudt met het uitpluizen van de gezamenlijke rekeningen. Daarnaast hij is min of meer ook hoofd aankoper. We gaan niet meer uitgebreid winkelen, alles wordt online gekocht en aan de deur afgeleverd. Een aankoper heeft macht natuurlijk. Als we zeggen van ‘kies zelf maar een groente om door de puree te mixen’ dan kiest Thomas bijvoorbeeld voor munt. MUNT! Je weet wel, dat kruid waar je thee van kan maken. Niet te doen. Ware het niet dat voor Koen als hoofdkok geen uitdaging te groot is en daarom effectief alle puree (had ik niet om een veiligheidsportie gevraagd?) met munt bewerkt. Gevolg: een puree die wel lijkt gemaakt van tandpasta. Vreselijk. Practice makes perfect natuurlijk en het zijn dergelijke ervaringen die ons toch op regelmatige basis van een lekker avondmaaltijd voorzien. Koen is verder ook hoofd IT binnen het kot en zonder twijfel de grootste SAS-zot. Onder het motto ‘alles kan beter’ komt Koen iedere twee weken met een stukje nieuwe code op de proppen, dat per definitie beter moet zijn dan de vorige methode. Ik houd het van op afstand in de gaten en probeer in te pikken als ik denk dat het effectief een verbetering kan zijn in de praktijk. Verder doe ik de grote maandelijkse betalingen nadat ik moeilijk genoeg gedaan heb om ze zo laag mogelijk te houden.
Tot zover de taakverdeling. Voor de rest houden we ons bezig met uitgaan (als we terug genoeg geld samengespaard hebben) , waarbij we bijvoorbeeld naar de Oceana in Kingston gaan. Vorig weekend slaagde Koen er Philippe–gewijs (“because of you”) in om in deze keet een lieftallige dame te vijzen, net als onze buddy from Bristol, Sam. Proficiat Koen en Sam. Naast uitgaan wordt er ook gesport. Koen is de top-squasher, Thomas die gym-champion en vanaf vandaag ben ik voetbalster (vanavond ga ik shotten met mannen van op het werk, benieuwd naar het niveau). Op het werk staan we trouwens algemeen gekend als ‘The Belgian guys’. Onze namen zijn doorgaans te moeilijk voor de Engelsen (“Verschuere? Why do you need al these vowels?”) waardoor ze doorgaans naar ieder van ons refereren als ‘one of the Belgians’. De mensen die ons persoonlijk kennen, weten wel wie we zijn natuurlijk. Er zijn er echter veel die ons niet kennen maar wel al gehoord hebben van ‘The Belgians’. How to become a legend – step 1.
woensdag 17 oktober 2007
Dunnhumby is the best!
Waarom?
Daarom!
In het midden van de week nodigen ze je uit om al om 16u (anders tot 17u30, vrijdag 16u) te stoppen met werken om naar het voetbal te kijken op groot scherm.
Maandag en dinsdag een zeer interessante training gevolgd over Segmentatie, in een ontspannen sfeertje, waarbij een assortiment chocolade werd voorzien voor wanneer je maar zin had.
Dit naast de maandelijkse bedrijfsfeestjes waar je helemaal gratis of voor maximaal 5 euro a volonte mag eten en drinken (bij voorkeur zuipen).
September: Beer & Curry
Oktober: SDC (galadiner + bal)
November: Halloweenparty
December: Christmass party
Met dank aan het officiele feestcomite. Respect!
dinsdag 16 oktober 2007
Hiep Hiep ...
Hoera!
Vorige week vrijdag 25 geworden, op weg naar de 30 zeggen ze dan, maar we hebben toch het gevoel dat het een juiste leeftijd is. De extreme losbandigheid van het studentenleven begint toch wat plaats te maken voor gezonde professionele en persoonlijke ambities. We zijn in alle bescheidenheid ook goed bezig eigenlijk. Een schoon en deftig lief maar we mogen nog buitenkomen, een zeeer leuke job (data analyst!) in een vrij avontuurlijke omgeving (Londen) en in goede gezondheid, al ligt de conditie op dit moment wat onder het gewenste peil. Al bij al geen slechte uitgangspositie toch om de volgende periode van 5 jaar aan te vatten. Er bestaat geen twijfel dat er heel wat staat te gebeuren op alle gebied. We zijn er klaar voor.
In retro-perspectief (als je zo'n woorden gebruikt moet je wel oud aan het worden zijn) blijkt alvast dat mijn beste beslissingen niet de altijd meest vanzelfsprekende waren. Gaan fuiven in Leuven (Feeste V) en de eerste trein naar West-Vlaanderen nemen om te gaan werken, lijkt algemeen gezien niet aan te raden, ware het niet dat ik zo mijn (bij momenten) uitzonderlijk aangenaam vriendinnenke ben tegengekomen. Na een derde job binnen twee jaar opnieuw ontslag nemen om nog een jaar te studeren, leek ook eerder riskant, al heeft dit me precies gebracht waar ik naartoe wilde.
Bij deze dan ook graag een beetje gratis reclame: heb je interesse in marketing en marktonderzoek, ben je analytisch van aard, ambitieus, een beetje creatief en is het dagdaaglijkse soms wat te gewoontjes... studeer dan de Master in Marketing Analysis aan de Universiteit Gent! De wereld gaat er voor je open. Je moet er wel een beetje gek voor zijn soms om al die cijfertjes en statistieken werkelijk 'interessant' te vinden maar de toepassingen en mogelijkheden zijn echt onbeperkt. http://www.mma.ugent.be Alstublieft. Ik ken er alvast enen die bij deze tevreden zal zijn ;-).
De toekomst ligt dus voor het grijpen, al kan je niet alles controleren natuurlijk. De eerst volgende stap voor het komende jaar is bij Dunnhumby een completere marketeer worden met het oog op vooruitgang en zelfstandigheid. Technische vaardigheden, commerciele, taalvaardigheid, netwerken... er is nog zoveel te leren. Het komt wel in orde. Alles komt altijd goed.
Vorige week vrijdag 25 geworden, op weg naar de 30 zeggen ze dan, maar we hebben toch het gevoel dat het een juiste leeftijd is. De extreme losbandigheid van het studentenleven begint toch wat plaats te maken voor gezonde professionele en persoonlijke ambities. We zijn in alle bescheidenheid ook goed bezig eigenlijk. Een schoon en deftig lief maar we mogen nog buitenkomen, een zeeer leuke job (data analyst!) in een vrij avontuurlijke omgeving (Londen) en in goede gezondheid, al ligt de conditie op dit moment wat onder het gewenste peil. Al bij al geen slechte uitgangspositie toch om de volgende periode van 5 jaar aan te vatten. Er bestaat geen twijfel dat er heel wat staat te gebeuren op alle gebied. We zijn er klaar voor.
In retro-perspectief (als je zo'n woorden gebruikt moet je wel oud aan het worden zijn) blijkt alvast dat mijn beste beslissingen niet de altijd meest vanzelfsprekende waren. Gaan fuiven in Leuven (Feeste V) en de eerste trein naar West-Vlaanderen nemen om te gaan werken, lijkt algemeen gezien niet aan te raden, ware het niet dat ik zo mijn (bij momenten) uitzonderlijk aangenaam vriendinnenke ben tegengekomen. Na een derde job binnen twee jaar opnieuw ontslag nemen om nog een jaar te studeren, leek ook eerder riskant, al heeft dit me precies gebracht waar ik naartoe wilde.
Bij deze dan ook graag een beetje gratis reclame: heb je interesse in marketing en marktonderzoek, ben je analytisch van aard, ambitieus, een beetje creatief en is het dagdaaglijkse soms wat te gewoontjes... studeer dan de Master in Marketing Analysis aan de Universiteit Gent! De wereld gaat er voor je open. Je moet er wel een beetje gek voor zijn soms om al die cijfertjes en statistieken werkelijk 'interessant' te vinden maar de toepassingen en mogelijkheden zijn echt onbeperkt. http://www.mma.ugent.be Alstublieft. Ik ken er alvast enen die bij deze tevreden zal zijn ;-).
De toekomst ligt dus voor het grijpen, al kan je niet alles controleren natuurlijk. De eerst volgende stap voor het komende jaar is bij Dunnhumby een completere marketeer worden met het oog op vooruitgang en zelfstandigheid. Technische vaardigheden, commerciele, taalvaardigheid, netwerken... er is nog zoveel te leren. Het komt wel in orde. Alles komt altijd goed.
woensdag 10 oktober 2007
International Press
It may have been a coincidence, it may have been not; but one day after the publication of the picture which shows Davy crashing after too many Oktoberfesten on this blog, the following article appeared in German press:
http://www.sueddeutsche.de/,ra14m1/muenchen/special/169/124984/index.html/muenchen/artikel/879/136608/article.html
In the visitor logs we can clearly see a visit from a German source:
vpn063a.rzuser.uni-heidelberg.de (Ruprecht-karls-universitaet Heidelberg)
Baden-wurttemberg, Heidelberg, Germany, 0 returning visits
Date 9th October 2007
Time 11:08:49
Therefore, we can conclude that this blog has reached international space and we must be aware of the global power, influence and responsibility that comes along with it.
Bedankt voor de verjaardagswensen Zoe, je bent de allereerste dit jaar! Most appreciated.
Veel plezier op Erasmus in Heidelberg en tot binnenkort!
Maarten Verschuere
dunnhumby
Aurora House71-75
Uxbridge RoadLondon
W5 5SL UK
T: +44 (0)20 8832 9222
F: +44 (0)20 8832 9333
www.dunnhumby.com
http://www.sueddeutsche.de/,ra14m1/muenchen/special/169/124984/index.html/muenchen/artikel/879/136608/article.html
In the visitor logs we can clearly see a visit from a German source:
vpn063a.rzuser.uni-heidelberg.de (Ruprecht-karls-universitaet Heidelberg)
Baden-wurttemberg, Heidelberg, Germany, 0 returning visits
Date 9th October 2007
Time 11:08:49
Therefore, we can conclude that this blog has reached international space and we must be aware of the global power, influence and responsibility that comes along with it.
Bedankt voor de verjaardagswensen Zoe, je bent de allereerste dit jaar! Most appreciated.
Veel plezier op Erasmus in Heidelberg en tot binnenkort!
Maarten Verschuere
dunnhumby
Aurora House71-75
Uxbridge RoadLondon
W5 5SL UK
T: +44 (0)20 8832 9222
F: +44 (0)20 8832 9333
www.dunnhumby.com
zaterdag 6 oktober 2007
First month update
De bedoeling van deze blog blijft nog altijd om op zeer frequente basis een tipje van de sluier te lichten van mijn activiteiten in Londen. Aanslepende internetproblemen (lees: nog altijd geen verbinding aangevraagd hebben) op onze flat zorgen er helaas voor dat ik even met vertraging moet werken. Ik schrijf deze dingetjes op appartement en als ik even tijd heb, publiceer ik op het werk. Bij deze my apologies for the delay.
De vorige keer had ik het over mijn eerste werkdag. Een maand later staan we al weer een stuk verder in het leven. Aanschouw de magie van Dunnhumby, reizen door Europa en natuurlijk ook feesten op z´n Engels.
Babymilk for beginners
Op het werk ben ik afgelopen maand vooral bezig geweest met melk voor baby’s. Uitzoeken wanneer de consument welke merk van melk koopt, hoeveel hij of vooral zij besteedt en wat de impact is van een actie waarbij ze kortingsbonnen ronddeelden in de winkel en nog veel meer. Leuk om te doen nog. Ik kreeg een maand in plaats van de twee weken die ze normaal plannen om deze analyse te doen. Aangenaam, want zo kon ik op mijn gemak terug in SAS komen en de manier van werken aanleren. Leren kan soms pijn doen en na de derde avond waarin ik tot 22u alleen op kantoor bleef werken omdat alles weer opnieuw gerund mocht worden na enkele kleine misinterpretaties, was het deze keer niet anders. Maar uiteindelijk was ik op tijd klaar, was mijn baas content en had ik behoorlijk veel inzichten en technieken verworven. Intussen moest ik ook enkele dagen op ‘Induction’. Trainingsdagen waarin de activiteiten, structuur en cultuur van het bedrijf uit de doeken gedaan werd. Veel leek tijdverlies maar het grote voordeel was zonder twijfel dat ik zo alle andere grads (Graduates, de nieuwe starters) beter kon leren kennen. Het overgrote deel is Engels al zitten er ook enkele Ieren en Schotten, een Sloveen en een Estse tussen. Leuke mensen allemaal die vooral de sociale activiteiten interessant maakten. Maar straks meer daarover.
Ein prosit und a Yorkshire pudding
Je bent jong en je wil wat. Dit is dan ook het ideale moment om van je financiële mogelijkheden en gebrek aan verplichtingen te genieten. Voor Louise en mezelf betekent dit alvast dat we de tijd nemen om een stukje van de wereld te ervaren. Voorlopig bleven we nog binnen Europa, op bezoek bij internationale relaties in Engeland in Duitsland. Meer bepaald in Melksham-Bath-Bristol en Munchen. Bij onze eerste trip namen we de auto naar een oom van me die in Melksham woont om daar op ons gemak iets te eten (en zo Yorkshire pudding te ontdekken – vreemd goedje) waarna we de historische stad Bath en de Spaanse vriendin van Louise, genaamd Majo in Bristol bezochten. Bath is nog mooi maar we hebben al beter gezien (Oxford!) net als Bristol die buiten zijn uiterst spectaculaire brug in Clifton niet heel veel te bieden heeft. Het was onderweg echter wel genieten van de natuur in het westen van Engeland. Aangenaam tripje wel en aangenaam om mensen te bezoeken die je een tijdje niet meer gezien hebt.
Onze volgende reis ging richting Munchen alwaar de Oktoberfesten plaatsvonden en we onze goede vriend Davy terugvonden. Voor de verandering gingen we deze keer met de bus. Eurolines had een actie waarbij we voor 40 euro heen en terug vanuit Brussel naar Munchen konden reizen. Een koopje, al moet je er de 12 uur durende reis bijnemen in een bus zonder echte slaapvoorziening en met het risico dat je in de terugweg verloren rijdt en een uur te laat komt op je verbinding in Straatsburg. Eind goed al goed natuurlijk. Munchen is een zalige stad. Davy nam ons de eerste dag naar de belangrijkste bezienswaardigheden. Vanop de Olympia-toren hadden we een fenomenaal zicht over de stad. We gingen ook naar een Biergarten. Dit is een plaats waar jaar in jaar uit bier en Duitse schnitzels, halbes hendchens, Blaukraut, Bretzels en duizend andere typische gerechten worden geserveerd. Tenslotte zagen we ook naakt zonnebaders aan de oever van een rivier waarlangs gewoon een wandelpad ligt en iets verder surfers op het versnelde water het beste van zichzelf gaven. De tweede dag ging ik dan naar de Oktoberfesten zelf terwijl Louise enkele hoog aangeschreven musea bezocht. Oktoberfesten, dat is zuipen van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Om 8u waren we al op pad met een Augustiner bier in de hand als opwarmer en een Bretzel als ontbijt. Om 9u gingen de deuren open en konden we een plaatsje bemachtigen aan een tafel. Mijn gezelschap bestond uit Davy en een bende uitzinnige Australiërs, allemaal in de typische Duitse lederhozen of kleedje. Het deed me sterk denken aan een massacantus. De houten tafels, het bier dat met liters vloeit, iedereen die zachtjesaan dronken wordt, begint te zingen en verbroederd met andere tafels. (In Davy zijn geval betekend dit het vrouwelijk Canadian Drinking team vastpakken en iets later een echte Duitse binnendoen, goed bezig!) Nog maar eens bewezen dat Belgen kunnen drinken en met succes na 10 uur drinken met Louise nog gezellig op restaurant kunnen gaan. Munchen is een absolute aanrader. De stad is prachtig, het eten is lekker en er is veel te doen. Ook het intern BMW restaurant van drie verdiepen groot met tien keukens van allerhande gerechten was de moeite. Vielen Dank, David!
Beer + Curry + Grimbergen = PARTY
All work and no fun makes a dull boy. Dit is alvast niet van toepassing op de afgelopen maand. De belangrijkste feestjes waren zonder twijfel onze eigen Housewarming ( PARTY BELGIAN STYLE ). Na twee uur vreselijk verloren te zijn gereden ergens tussen Ealing, Chiswick, Richmond, Putney, Fulham en tenslotte Wimbledon kon ik bij Tom, Belg werkende bij Fortis, een assortiment Belgische bieren afhalen die het feestje de moeite maakten. Niet de Juplier noch de Duvel maar vooral de blonde Grimbergen was een voltreffer. Altijd interessant om te zien wie op je feestje langskomt, gezien de ‘everyone’s invited’ mentaliteit bij Dunnhumby. Een mix van grads en meer ervaren collega’s waren vrij onder de indruk van onze flat en de geserveerde dranken en hapjes, terecht.
Om de Induction week af te sluiten was er op vrijdag de befaamde Beer and Curry night. Het concept: free food and drinks all night long. De curry vond ik niet zo indrukwekkend, pikante toestanden. Het bier was kwalitatief niet echt sterk maar de kwantiteit stond in grote mate voorop. Als je een pintje bestelde kreeg je een Kingfisher fles(je) ofte een monster van 66cl in je handen gestopt, zeer nuttig in het begin om de curry te blussen. Naar het midden van de avond was het tijd voor de traditionele Boat Race, beter gekend als bierestafette. Nadat mijn team met glans de voorrondes gewonnen had onder de grads. Mochten we naar de finale tegen de groten der aarde binnen het bedrijf. Edwina Dunn, oprichtster en CEO van het bedrijf stond de eerste in de rij van de grote mensen. Na haar onder andere de COO en Head UK. De legende schreef dat de bazen ieder jaar de grads afmaken. Na onze verpletterende voorronde had ik vertrouwen dat ons team hier wel verandering zou kunnen in brengen. Na 5 dolle minuten bleken we op onvoorstelbare echter verloren te hebben. Los van het feit dat er tussen de bazen ook wel superdrinkers zitten, zijn ze vooral valsspelers eerste klas. “That’s having experience” was het excuus. Tot daar, de boat race was alvast de ideale manier om de echte feeste te doen losbarsten. Eens de zaak zijn deuren sloot en we verhuisden naar een andere bar nabij, begonnen de echte excessen pas. Alle ervaren Die Hards bleven over, samen met 70% van alle grads. Die laatste groep maakte zijn glamoureuze faam door te blijven drinken en feesten met foute toestanden tot gevolg. Zo waren er die elkaar gewoon binnendeden waar andere hun vriendje bedrogen met drie verschillende kerels op dezelfde avond, allemaal collega’s natuurlijk. Vrij amusant allemaal, 1e Kan toestanden zo. Enige verschil is dat je de volgende dag met die mensen in een meeting zit en over serieuze zaken moet vergaderen. Grappig.
De vorige keer had ik het over mijn eerste werkdag. Een maand later staan we al weer een stuk verder in het leven. Aanschouw de magie van Dunnhumby, reizen door Europa en natuurlijk ook feesten op z´n Engels.
Babymilk for beginners
Op het werk ben ik afgelopen maand vooral bezig geweest met melk voor baby’s. Uitzoeken wanneer de consument welke merk van melk koopt, hoeveel hij of vooral zij besteedt en wat de impact is van een actie waarbij ze kortingsbonnen ronddeelden in de winkel en nog veel meer. Leuk om te doen nog. Ik kreeg een maand in plaats van de twee weken die ze normaal plannen om deze analyse te doen. Aangenaam, want zo kon ik op mijn gemak terug in SAS komen en de manier van werken aanleren. Leren kan soms pijn doen en na de derde avond waarin ik tot 22u alleen op kantoor bleef werken omdat alles weer opnieuw gerund mocht worden na enkele kleine misinterpretaties, was het deze keer niet anders. Maar uiteindelijk was ik op tijd klaar, was mijn baas content en had ik behoorlijk veel inzichten en technieken verworven. Intussen moest ik ook enkele dagen op ‘Induction’. Trainingsdagen waarin de activiteiten, structuur en cultuur van het bedrijf uit de doeken gedaan werd. Veel leek tijdverlies maar het grote voordeel was zonder twijfel dat ik zo alle andere grads (Graduates, de nieuwe starters) beter kon leren kennen. Het overgrote deel is Engels al zitten er ook enkele Ieren en Schotten, een Sloveen en een Estse tussen. Leuke mensen allemaal die vooral de sociale activiteiten interessant maakten. Maar straks meer daarover.
Ein prosit und a Yorkshire pudding
Je bent jong en je wil wat. Dit is dan ook het ideale moment om van je financiële mogelijkheden en gebrek aan verplichtingen te genieten. Voor Louise en mezelf betekent dit alvast dat we de tijd nemen om een stukje van de wereld te ervaren. Voorlopig bleven we nog binnen Europa, op bezoek bij internationale relaties in Engeland in Duitsland. Meer bepaald in Melksham-Bath-Bristol en Munchen. Bij onze eerste trip namen we de auto naar een oom van me die in Melksham woont om daar op ons gemak iets te eten (en zo Yorkshire pudding te ontdekken – vreemd goedje) waarna we de historische stad Bath en de Spaanse vriendin van Louise, genaamd Majo in Bristol bezochten. Bath is nog mooi maar we hebben al beter gezien (Oxford!) net als Bristol die buiten zijn uiterst spectaculaire brug in Clifton niet heel veel te bieden heeft. Het was onderweg echter wel genieten van de natuur in het westen van Engeland. Aangenaam tripje wel en aangenaam om mensen te bezoeken die je een tijdje niet meer gezien hebt.
Onze volgende reis ging richting Munchen alwaar de Oktoberfesten plaatsvonden en we onze goede vriend Davy terugvonden. Voor de verandering gingen we deze keer met de bus. Eurolines had een actie waarbij we voor 40 euro heen en terug vanuit Brussel naar Munchen konden reizen. Een koopje, al moet je er de 12 uur durende reis bijnemen in een bus zonder echte slaapvoorziening en met het risico dat je in de terugweg verloren rijdt en een uur te laat komt op je verbinding in Straatsburg. Eind goed al goed natuurlijk. Munchen is een zalige stad. Davy nam ons de eerste dag naar de belangrijkste bezienswaardigheden. Vanop de Olympia-toren hadden we een fenomenaal zicht over de stad. We gingen ook naar een Biergarten. Dit is een plaats waar jaar in jaar uit bier en Duitse schnitzels, halbes hendchens, Blaukraut, Bretzels en duizend andere typische gerechten worden geserveerd. Tenslotte zagen we ook naakt zonnebaders aan de oever van een rivier waarlangs gewoon een wandelpad ligt en iets verder surfers op het versnelde water het beste van zichzelf gaven. De tweede dag ging ik dan naar de Oktoberfesten zelf terwijl Louise enkele hoog aangeschreven musea bezocht. Oktoberfesten, dat is zuipen van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Om 8u waren we al op pad met een Augustiner bier in de hand als opwarmer en een Bretzel als ontbijt. Om 9u gingen de deuren open en konden we een plaatsje bemachtigen aan een tafel. Mijn gezelschap bestond uit Davy en een bende uitzinnige Australiërs, allemaal in de typische Duitse lederhozen of kleedje. Het deed me sterk denken aan een massacantus. De houten tafels, het bier dat met liters vloeit, iedereen die zachtjesaan dronken wordt, begint te zingen en verbroederd met andere tafels. (In Davy zijn geval betekend dit het vrouwelijk Canadian Drinking team vastpakken en iets later een echte Duitse binnendoen, goed bezig!) Nog maar eens bewezen dat Belgen kunnen drinken en met succes na 10 uur drinken met Louise nog gezellig op restaurant kunnen gaan. Munchen is een absolute aanrader. De stad is prachtig, het eten is lekker en er is veel te doen. Ook het intern BMW restaurant van drie verdiepen groot met tien keukens van allerhande gerechten was de moeite. Vielen Dank, David!
Beer + Curry + Grimbergen = PARTY
All work and no fun makes a dull boy. Dit is alvast niet van toepassing op de afgelopen maand. De belangrijkste feestjes waren zonder twijfel onze eigen Housewarming ( PARTY BELGIAN STYLE ). Na twee uur vreselijk verloren te zijn gereden ergens tussen Ealing, Chiswick, Richmond, Putney, Fulham en tenslotte Wimbledon kon ik bij Tom, Belg werkende bij Fortis, een assortiment Belgische bieren afhalen die het feestje de moeite maakten. Niet de Juplier noch de Duvel maar vooral de blonde Grimbergen was een voltreffer. Altijd interessant om te zien wie op je feestje langskomt, gezien de ‘everyone’s invited’ mentaliteit bij Dunnhumby. Een mix van grads en meer ervaren collega’s waren vrij onder de indruk van onze flat en de geserveerde dranken en hapjes, terecht.
Om de Induction week af te sluiten was er op vrijdag de befaamde Beer and Curry night. Het concept: free food and drinks all night long. De curry vond ik niet zo indrukwekkend, pikante toestanden. Het bier was kwalitatief niet echt sterk maar de kwantiteit stond in grote mate voorop. Als je een pintje bestelde kreeg je een Kingfisher fles(je) ofte een monster van 66cl in je handen gestopt, zeer nuttig in het begin om de curry te blussen. Naar het midden van de avond was het tijd voor de traditionele Boat Race, beter gekend als bierestafette. Nadat mijn team met glans de voorrondes gewonnen had onder de grads. Mochten we naar de finale tegen de groten der aarde binnen het bedrijf. Edwina Dunn, oprichtster en CEO van het bedrijf stond de eerste in de rij van de grote mensen. Na haar onder andere de COO en Head UK. De legende schreef dat de bazen ieder jaar de grads afmaken. Na onze verpletterende voorronde had ik vertrouwen dat ons team hier wel verandering zou kunnen in brengen. Na 5 dolle minuten bleken we op onvoorstelbare echter verloren te hebben. Los van het feit dat er tussen de bazen ook wel superdrinkers zitten, zijn ze vooral valsspelers eerste klas. “That’s having experience” was het excuus. Tot daar, de boat race was alvast de ideale manier om de echte feeste te doen losbarsten. Eens de zaak zijn deuren sloot en we verhuisden naar een andere bar nabij, begonnen de echte excessen pas. Alle ervaren Die Hards bleven over, samen met 70% van alle grads. Die laatste groep maakte zijn glamoureuze faam door te blijven drinken en feesten met foute toestanden tot gevolg. Zo waren er die elkaar gewoon binnendeden waar andere hun vriendje bedrogen met drie verschillende kerels op dezelfde avond, allemaal collega’s natuurlijk. Vrij amusant allemaal, 1e Kan toestanden zo. Enige verschil is dat je de volgende dag met die mensen in een meeting zit en over serieuze zaken moet vergaderen. Grappig.
Louise in Bath
Dave doet een dutje na een zware week werken bij BMW in Munchen
donderdag 6 september 2007
Oh, when the Belgians come marching in
Na een jaar Master of Marketing Analysis aan de Universiteit Gent is een wereld van data-analyse, SAS, datamining en werken in London als echte Young Professional werkelijkheid geworden. Op maandag 3 september 2007 om 9u30 GMT stonden we deftig gekleed (met de rugzak, laptop en valies nog in de hand) in de fancy recpeptie van Dunnhumby Limited om onze professionele carriere als Custom Insight Analyst te beginnen. De sfeer was ontspannen. Na drie maanden stage te hebben gelopen bij Dunnhumby wisten we waar we ons aan mochten verwachten. Na een korte introductie van HR gingen alle starters naar hun team. Ik start in het CPG Custom Insight Team. Dit is ook het team waar ik mijn stageperiode heb doorgebracht. David Walter, mijn baas, is blij me te zien en stelt voor om een koffie of thee te gaan drinken in the Atrium (de bedrijfscafetaria) om bij te praten. Gedurende mijn twee maanden vakantie zijn er enkele verschuivingen gebeurd binnen het bedrijf die zich de komende maanden zullen verderzetten. Alle analyse teams zullen zich verenigen in een grote groep waardoor de analysten een grotere verscheidenheid aan projecten kunnen doen. Fijn. Naast klantenanalyses zal ik dus ook media en shopping projecten mogen verwachten.
Voor de duidelijkheid: alles in Dunnhumby draait rond Tesco, de grootste supermarkt van de UK. Op basis van de gegevens die ze verzamelen uit hun klantenkaart verkrijgen ze informatie over hun klanten, de producten die ze verkopen, de impact van promoties, de logistieke organisatie en nog veel meer. Dankzij die informatie kan Tesco zich optimaal organiseren maar kunnen ook externe bedrijven wiens producten er in de winkel liggen, te weten komen hoe de klant hun product percipieert en hoe hij zich gedraagt en zal gedragen. Dunnhumby gebruikt de knowhow die ze opgebouwd hebben bij Tesco ook om in andere sectoren over heel de wereld analyses te gaan doen. Nu ben ik dus ook zo een van die analysten die uit ruwe gegevens de inzichten moet persen.
Al snel heb ik door waarom iedereen zo blij was om me terug te zien. Het zijn niet enkel allemaal zeer sympathieke mensen, ze verzuipen ook nog eens in het werk en alle hulp is natuurlijk welkom. Ik word meteen ingezet op drie projecten betreffende Handsoap, Nappies (babyluiers) en Babymilk. Cool wel :-). Projecten met Disney, P&G, McCain en Kellogs zijn op komst. Omdat ik pas begonnen ben, krijg ik gelukkig meer tijd om al mijn analyses te doen dan de meer ervaren analysten. Na twee maanden vakantie is het ook serieus terug aanpassen aan SAS-codes en 8 uur werken per dag. Ik ben alvast blij dat ik er meteen mag aan beginnen en niet in een saaie reeks van introductievergaderingen wordt gedropt.
Samen met Koen en Thomas huur ik een flat op 15 minuten wandelen van het werk. Bij het zoeken van een appartement was onze eerst prioriteit was de woon-werk afstand. Niemand had zin om een bus of tube te moeten nemen om naar het werk te gaan. We vonden iets binnen ons budget, met drie slaapkamers in een rustige groene wijk. Ideaal. Het zal terug even aanpassen worden en routines kweken wat betreft winkelen, koken, kuisen en uitgaan maar ik ben er gerust in. De belangrijkste drempels zijn nu genomen en als we 's avonds na het werk terug naar de flat gaan is er al een gevoel van thuiskomen. De living met comfortabele zetel is de ideale plaats om even tot rust te komen. Dichtbij is er ook een park waar wat gelopen of getennist kan worden.
De komende dagen en weken zal de focus liggen op alles in orde te brengen. National Insurance nummer aanvragen, leren werken met de wasmachine, bier en appelmoes importeren uit Belgie, een internetabonnement aanschaffen en nog duizend zaken. Het plan is om een jaar in Engeland te werken. Ik twijfel er niet aan dat de tijd hier voorbij zal vliegen. Daarna zien we wel: Brussel, Parijs, New York, Gent? Een ding staat vast: we hebben er zin in!
Voor de duidelijkheid: alles in Dunnhumby draait rond Tesco, de grootste supermarkt van de UK. Op basis van de gegevens die ze verzamelen uit hun klantenkaart verkrijgen ze informatie over hun klanten, de producten die ze verkopen, de impact van promoties, de logistieke organisatie en nog veel meer. Dankzij die informatie kan Tesco zich optimaal organiseren maar kunnen ook externe bedrijven wiens producten er in de winkel liggen, te weten komen hoe de klant hun product percipieert en hoe hij zich gedraagt en zal gedragen. Dunnhumby gebruikt de knowhow die ze opgebouwd hebben bij Tesco ook om in andere sectoren over heel de wereld analyses te gaan doen. Nu ben ik dus ook zo een van die analysten die uit ruwe gegevens de inzichten moet persen.
Al snel heb ik door waarom iedereen zo blij was om me terug te zien. Het zijn niet enkel allemaal zeer sympathieke mensen, ze verzuipen ook nog eens in het werk en alle hulp is natuurlijk welkom. Ik word meteen ingezet op drie projecten betreffende Handsoap, Nappies (babyluiers) en Babymilk. Cool wel :-). Projecten met Disney, P&G, McCain en Kellogs zijn op komst. Omdat ik pas begonnen ben, krijg ik gelukkig meer tijd om al mijn analyses te doen dan de meer ervaren analysten. Na twee maanden vakantie is het ook serieus terug aanpassen aan SAS-codes en 8 uur werken per dag. Ik ben alvast blij dat ik er meteen mag aan beginnen en niet in een saaie reeks van introductievergaderingen wordt gedropt.
Samen met Koen en Thomas huur ik een flat op 15 minuten wandelen van het werk. Bij het zoeken van een appartement was onze eerst prioriteit was de woon-werk afstand. Niemand had zin om een bus of tube te moeten nemen om naar het werk te gaan. We vonden iets binnen ons budget, met drie slaapkamers in een rustige groene wijk. Ideaal. Het zal terug even aanpassen worden en routines kweken wat betreft winkelen, koken, kuisen en uitgaan maar ik ben er gerust in. De belangrijkste drempels zijn nu genomen en als we 's avonds na het werk terug naar de flat gaan is er al een gevoel van thuiskomen. De living met comfortabele zetel is de ideale plaats om even tot rust te komen. Dichtbij is er ook een park waar wat gelopen of getennist kan worden.
De komende dagen en weken zal de focus liggen op alles in orde te brengen. National Insurance nummer aanvragen, leren werken met de wasmachine, bier en appelmoes importeren uit Belgie, een internetabonnement aanschaffen en nog duizend zaken. Het plan is om een jaar in Engeland te werken. Ik twijfel er niet aan dat de tijd hier voorbij zal vliegen. Daarna zien we wel: Brussel, Parijs, New York, Gent? Een ding staat vast: we hebben er zin in!
woensdag 18 juli 2007
Acknowledgements
This document was for both of us our very final piece of work as a student of the University of Ghent to obtain our degree of 'Master of Marketing Analysis'. We are very happy to thank some people who made it possible for us to accomplish this 'masterpiece'.
First of all, a lot of gratitude goes out to our Professor Dirk Van den Poel, for introducing us in the world of modelling and data analysis. The knowledge you allowed us to master will be a solid base to launch our future careers.
We would also like to thank the people from Dunnhumby, for allowing us to have a great working experience in a very motivating and fun environment. In particular we want to say thanks to Julie, Rosie, Elisabetta, Dave, Susie and Gaelle, the CPG team to which we belonged for 11 weeks.
Next we will never forget the other MMA people with who we lived together in Brentford and totally fell in love with, for the food they prepared for us. We wish Philippe, Maaike, Koen and Karel the very best in their future careers and lives.
Further more, our gratitude goes out to our parents and family, for your support, patience and love. Going to another country has made us realise even more how important you are.
Finally a lot of love and gratitude goes out to Kaat and Louise, our girlfriends. Thank you for putting up with us, especially when we're not around.
Cheers!
Thomas and Maarten
Grote onderscheiding, onderscheiding, onderscheiding ... en moéilijk dat MMA was.
Deze blog zet zich verder vanaf september, wanneer we er eindelijk echt eens gaan aan beginnen bij Dunnhumby. Prettige vakantie!
First of all, a lot of gratitude goes out to our Professor Dirk Van den Poel, for introducing us in the world of modelling and data analysis. The knowledge you allowed us to master will be a solid base to launch our future careers.
We would also like to thank the people from Dunnhumby, for allowing us to have a great working experience in a very motivating and fun environment. In particular we want to say thanks to Julie, Rosie, Elisabetta, Dave, Susie and Gaelle, the CPG team to which we belonged for 11 weeks.
Next we will never forget the other MMA people with who we lived together in Brentford and totally fell in love with, for the food they prepared for us. We wish Philippe, Maaike, Koen and Karel the very best in their future careers and lives.
Further more, our gratitude goes out to our parents and family, for your support, patience and love. Going to another country has made us realise even more how important you are.
Finally a lot of love and gratitude goes out to Kaat and Louise, our girlfriends. Thank you for putting up with us, especially when we're not around.
Cheers!
Thomas and Maarten
Grote onderscheiding, onderscheiding, onderscheiding ... en moéilijk dat MMA was.Deze blog zet zich verder vanaf september, wanneer we er eindelijk echt eens gaan aan beginnen bij Dunnhumby. Prettige vakantie!
Voor de blogliefhebbers wat vakantielectuur: hanneinterrailt.blogspot.com
vrijdag 29 juni 2007
The French Connection
Guestblogger of the day: Aline Gaure
Aline zei
Okay, here we go ... I am supposed to write something about you guys' staying at dunnhumby, and ... what can I say, except that it has been a great pleasure to meet all of you !! Fortunately, most of you are coming back to dunnhumby (once you've tried it, you get hooked, don't you ?!), but not before 2 months. I am pretty sure I will miss the talks with Maaike (what's this devastating truth by the way ?? The page is in Dutch !) And about Thomas and Maarten, well ... I was, of course, devastated to hear that you chose to come back !! When I first heard that 6 Belgian guys were joining the Company, I was really excited, and then ... well, I got to know you ... No, I'm kidding, I told you from the beginning that 10 weeks was way too short ! I can't believe it's already over. You were the ones I went to when I was getting bored at my desk, which was ... very often (if anybody from dunnyhumby is reading this : i'm kidding !). Now I will have to be busy all the time, because I won't have you anymore. Maarten, really sorry about the Muse concert, hope you're not too disappointed. You're still a pig, but you might be my favorite one !Philipp, sorry to have let you down in the club, but where the hell had you been ?!? If it's any consolation, I got lost with the night buses ... Kun and Karl, I don't really know you, but I believe Kun is comig back, isn't he ? So maybe I will see you around. And Maaike ... What can I say ?? You've been like a touch of sweetness in this cruel company !! Kidding ! I'm going to miss you ! Have a great holiday in France !! I will have to visit Harry on my own now ;)All of you : it has been so great to meet you and to spend these 10 weeks around you. Best of luck to Karl and Philipp who are not coming back. And to the others : see you in September ! I'm looking forward to hearing your horrible accent again !! (Yeah, I know, what about mine ?) And please do not tell anybody about my ridiculous Dutch lesson ...See you soon,Aline, the noisy, crazy girl from the 3rd floor.
Aline zei
Okay, here we go ... I am supposed to write something about you guys' staying at dunnhumby, and ... what can I say, except that it has been a great pleasure to meet all of you !! Fortunately, most of you are coming back to dunnhumby (once you've tried it, you get hooked, don't you ?!), but not before 2 months. I am pretty sure I will miss the talks with Maaike (what's this devastating truth by the way ?? The page is in Dutch !) And about Thomas and Maarten, well ... I was, of course, devastated to hear that you chose to come back !! When I first heard that 6 Belgian guys were joining the Company, I was really excited, and then ... well, I got to know you ... No, I'm kidding, I told you from the beginning that 10 weeks was way too short ! I can't believe it's already over. You were the ones I went to when I was getting bored at my desk, which was ... very often (if anybody from dunnyhumby is reading this : i'm kidding !). Now I will have to be busy all the time, because I won't have you anymore. Maarten, really sorry about the Muse concert, hope you're not too disappointed. You're still a pig, but you might be my favorite one !Philipp, sorry to have let you down in the club, but where the hell had you been ?!? If it's any consolation, I got lost with the night buses ... Kun and Karl, I don't really know you, but I believe Kun is comig back, isn't he ? So maybe I will see you around. And Maaike ... What can I say ?? You've been like a touch of sweetness in this cruel company !! Kidding ! I'm going to miss you ! Have a great holiday in France !! I will have to visit Harry on my own now ;)All of you : it has been so great to meet you and to spend these 10 weeks around you. Best of luck to Karl and Philipp who are not coming back. And to the others : see you in September ! I'm looking forward to hearing your horrible accent again !! (Yeah, I know, what about mine ?) And please do not tell anybody about my ridiculous Dutch lesson ...See you soon,Aline, the noisy, crazy girl from the 3rd floor.
donderdag 28 juni 2007
The truth about Maaike
Due to heavy lobbying of her international fanclub this blog is proud to introduce the devastating truth about the Misses with the golden-colored hair and the wooden leg... (graptjen natuurlijk)
Naam: Maaike
Onderzoeksproject:
Range churn analysis for Tesco Express
Toekomstig beroep: Catering – maar eerst eventjes ‘analyst’
Wat had je op voorhand verwacht van Londen:
te weinig tijd gehad voor het vertrek om veel verwachtingen te creeëren
Beste Club: broodje Bronx van bij de graduate ;)
Favo maaltijd: in London? Karels spaghetti!
DH Favorietje:
Heum, das een moeilijke… Laten we een combinatie maken: het loon van Peter Plum, de brains van Rob Turtle, de SAS-kennis van John Gerathy, de humor van Matthew Weaver, de taalvaardigheid van James Ogilvy, het muziekgevoel van Steve Kinder, het uiterlijk van … jaja, ik kan eeuwig blijven doorgaan J.
(... de subtiliteit van Koen, de aanwezigheid van Karel, de teamspirit van Philippe, het kapsel van Thomas, de nauwkeurigheid van Maarten, de glimlach van ... jaja)
DH Frustrietje (mens die je liever niet tegenkomt):
Denk niet dat ik dat (al) heb… Al ben ik een beetje bang van Dragica.
Beste avond in Londen: Flo’s houseparty
Ergste herinnering aan Londen:
alleen fijne herinneringen, sorry!
Wat moet een toerist in Londen zeker gezien hebben:
mijn favoriete ‘straatje’: Portobello road.
Wat ga je het meest missen van afgelopen drie maanden:
Samenwonen met 5 mannen (zes als je dopey meetelt)
Wat ga je absoluut niet missen:
Samenwonen met 5 mannen (zes als je dopey meetelt)
Wat wil je nog meegeven aan de anderen:
Denk dat ik jullie nog ga missen!
Wie wordt het meest succesvol in Londen (jezelf niet meegerekend):
Karol Kuhl zeker?
Zou je het opnieuw doen: definitely!
Goede raad voor de volgende generatie:
Ga nooit naast de M4 wonen…
Wat weet je dat anderen niet weten:
Hoe kan ik nu weten wat anderen niet weten?
Andere interessante statistieken / weetjes:
The long tail is everywhere, even in the Bible
Logos, a Bible software company (yes, Bible software!), did some number crunching on the different names used in the Bible. Guess what they found, the long tail. The most popular names are obviously 1) Jesus 2) David 3) Moses.
Schoonste citaat: Een stap achteruit zetten om er twee vooruit te doen…
Beste film gezien in Londen:
à beste boek (meer gelezen dan gekeken): De schaduw van de wind (Carlos Ruiz Zafon)
Wie van de MMA'ers zou je wel voor een avondje binnendoen mocht je mogen?
(Vergeten te vragen! Sorry mannen!)
Getting paid to do nothing: Thomastic
De tweede superblogger van de dag is de man die hele dagen aan modellen zit te prutsen zonder schroom of condoom. I am very happy to introduce...
Naam: Thomas Meersseman
Onderzoeksproject: Segmentatie was ons vak
Toekomstig beroep: Dunnhumby Top Analyst.
Wat had je op voorhand verwacht van Londen:
Dikke Fêtes met veel Londense chicks
Grootste verrassing afgelopen drie maanden:
De chicks waren er niet (behalve Maaike, natuurlijk)
Beste Club:
Oceana Club AKA the deepest decotés in town
Favo maaltijd:
Spaghetti a la Karel
DH Favorietje:
(naar aaibaarheidsfactor) Emily, Katie en Sarah (als ze zwijgt!)
DH Frustrietje (mens die je liever niet tegenkomt):
DrAGicA MArKOviCH, maar als t echt moet….
Toch niet….
Beste avond in Londen:
Alle eerste keren (roadhouse, sound, de blik van s***h in mn ogen …)
Ergste herinnering aan Londen:
Slechtste Spaghetti OOIT: rauw was ze beter
Wat moet een toerist in Londen zeker gezien hebben:
De Thames bij zonsopgang
Wat ga je het meest missen van afgelopen drie maanden:
Student zijn
Wat ga je absoluut niet missen:
Julie die altijd zo uitnodigend haar twee grootste lichaamsdelen half bedekt op de tafel kan leggen tijdens leuke onderonsjes.
Wat wil je nog meegeven aan de anderen:
Het gras is niet altijd groener aan de overkant
Wie wordt het meest succesvol in Londen (jezelf niet meegerekend):
Maarten bij Elisabetta, Koen bij Tesco en Maaike bij, uh,… de mannen
Zou je het opnieuw doen: tzal wel zijn
Goede raad voor de volgende generatie: Niet te ambitieus zijn.
Wat weet je dat anderen niet weten:
What happens on the island, stays on the island
Andere interessante statistieken / weetjes:
De Britse vrouwen hebben de grootste borsten ter wereld!
Meet the new SAS Deputy
Vandaag knalt het op de blog, maar liefst drie nieuwe gastbloggers laten van zich horen. Op de eerste plaats hebben we Koen M. Op de foto ziet u de man met de foute vest met daarnaast de enige echte British Guard.
Naam: Koen Michiels
Onderzoeksproject: Tesco CC Economics
Toekomstig beroep: Data Analyst within Tesco
Wat had je op voorhand verwacht van Londen:
Een bruisende metropool die zijn gelijke niet kent
Beste Club: Oceana Kingston
Favo maaltijd: Preistoemp met hamburgers
DH Favorietje:
Vicky (ziet er echt een schatje uit), Annie (ziet er lekker uit) en de nieuwe van op’t vierde
DH Frustrietje (mens die je liever niet tegenkomt):
Jullie Scott. if there is a god she will be gone when I come back
Beste avond in Londen: Party on the Thames.
Ergste herinnering aan Londen:
Américain Préparé kennen ze hier niet of wa??????
Wat moet een toerist in Londen zeker gezien hebben:
Trafalgar Square
Wat ga je het meest missen van afgelopen drie maanden:
Onze Pool met zijn Oostblok kuren…
Wat ga je absoluut niet missen:
Koteletten en Bitter
Wat wil je nog meegeven aan de anderen:
Geen zorgen, met een beetje inzet geraken jullie ook wel op ’t vierde.
Wie wordt het meest succesvol in Londen (jezelf niet meegerekend):
We’ll all do a great job
Zou je het opnieuw doen: Gegarandeerd
Goede raad voor de volgende generatie:
Studeer nooit aan Thames Valley University
Schoonste citaat:
Let there be uplift!
Do you life here?
There is data analysis and there is politics
Beste film gezien in Londen: Blood Diamond
woensdag 27 juni 2007
Phil komt uit de kast
Juicht ende jubelt! De gastbloggen lopen traag maar zeker binnen. Vandaag laten we our very own Philippe B aan het woord. We gingen met Phil rond de tafel zitten en stelden hem de volgende vragen...
Naam: Kheb hier geen tijd voor / dat weet je zelf wel
Onderzoeksproject: Express ranging
Assortiment van express stores bepalen en de purchase decision van de consument voorspellen
Toekomstig beroep:
Doctoraatsstudentje op korte termijn, rentenier op lange termijn
Beste Club: Oceana, Kingston
Favo maaltijd:
Macaroni met ketchup na zwaar avondje uit en rooftocht
DH Favorietje: Monica Protwhisky
DH Frustrietje (mens die je liever niet tegenkomt):
niet voor publicatie vatbaar
Beste avond in Londen: Oceana met Koen en Thomas
Ergste herinnering aan Londen:
Uitgaan op donderdag, in slaap vallen op de nachtbus naar huis en in Heathrow terecht komen, tegen 5u in bed geraken en ’s ochtends vroeg gewekt worden door het brandalarm.
- Tweede ergste: vastgeraken tussen de deuren van de metro.
Wat moet een toerist in Londen zeker gezien hebben:
Dansende vrouwen in de metro
Wat ga je absoluut niet missen:
Peumelstoten van Maarten, Maarten zijn gevijs
Wat wil je nog meegeven aan de anderen:
Hop doet leven
Wie wordt het meest succesvol in Londen (jezelf niet meegerekend):
An
Zou je het opnieuw doen: ja…
Goede raad voor de volgende generatie: nee…
Wat weet je dat anderen niet weten:
Ik weet niet wat de anderen niet weten
Beste film/serie gezien in Londen :
Prison Break, de aflevering waarin ze de hand van een gevangene afhakken
Welke vraag ontbreekt in deze lijst:
Wie heeft Maarten allemaal binnengedaan in Londen?
(één Schatzie)
Hoeveel heb jij er binnengedaan in Londen?: niet van toepassing (?)
Schoonste citaat: “Because of you.”
(De trouwe lezers herkennen dit citaat trouwens van de post waarin werd verteld dat Philippe een meisje had ‘gevijsd’, binnengedaan, in de Oceana. Het was nogal lawaaierig en hij verstond niet wat ze zei dus antwoordde hij zeer slim altijd met ‘Because of you’ tot de dame in kwestie het opgaf en boos vertrok)
Heb jij nog vragen voor Phil of gelijk wie van de olijke bende, post je reactie en er is een garantie op antwoord met een betrouwbaarheid van superveel! De persoon die de beste vraag stelt, wint een T-shirt met daarop 'I love London', gedragen door Maaike en Koen en gehandtekend door jullie enige eigen blogmaster. Jawadde dadde!
maandag 25 juni 2007
Alea jacta est
Na rijp beraad, een 'supergoede' eindpresentatie en uitgebreide gespreksronde met alle betrokken partijen is beslist dat ook de knapste en meest werkervaren telg van ons sextet het contractaanbod van Dunnhumby zal aannemen.
Concreet betekent dit dat we met vier blijven. Philippe en Karel gaan terug naar huis. Ooit zullen ze ongetwijfeld toch nog eens denken van ' was ik misschien toch niet beter nog een jaartje in Londen gaan werken? ', wanneer ze in Belgie geconfronteerd worden met de beperkingen van het werkleven.
De volgende stap wordt het in orde brengen van de fiscale en sociale adminstratie en het zoeken van een huisje in Ealing. De peda in Brentford was goed voor de drie maanden die we hier nu gehad hebben, maar nu wil ik wel een zetel in plaats van de eeuwige keukentafel en geen autostrade die voor mn venster passeert maar een gewone straat die me toelaat in minder dan een half uur op het werk te geraken. Samen op kot met de heren Koen en Thomas, ik zie het wel zitten!
Ik zie het ook wel zitten om dit blogje dan terug op te starten. We beginnen hier allemaal te werken op 3 september, schrijf het al maar in uw agenda.
For the rest of the week, I hope to find as much people as possible that would like to write down their impressions of our internships here in London. I have no doubt that my fellow students will create a beautiful piece. Of course all other inputs are also very welcome. (mmahumby@hotmail.com) Danke zeer.
Concreet betekent dit dat we met vier blijven. Philippe en Karel gaan terug naar huis. Ooit zullen ze ongetwijfeld toch nog eens denken van ' was ik misschien toch niet beter nog een jaartje in Londen gaan werken? ', wanneer ze in Belgie geconfronteerd worden met de beperkingen van het werkleven.
De volgende stap wordt het in orde brengen van de fiscale en sociale adminstratie en het zoeken van een huisje in Ealing. De peda in Brentford was goed voor de drie maanden die we hier nu gehad hebben, maar nu wil ik wel een zetel in plaats van de eeuwige keukentafel en geen autostrade die voor mn venster passeert maar een gewone straat die me toelaat in minder dan een half uur op het werk te geraken. Samen op kot met de heren Koen en Thomas, ik zie het wel zitten!
Ik zie het ook wel zitten om dit blogje dan terug op te starten. We beginnen hier allemaal te werken op 3 september, schrijf het al maar in uw agenda.
For the rest of the week, I hope to find as much people as possible that would like to write down their impressions of our internships here in London. I have no doubt that my fellow students will create a beautiful piece. Of course all other inputs are also very welcome. (mmahumby@hotmail.com) Danke zeer.
dinsdag 19 juni 2007
Because of you
De laatste rechte lijn is ingezet. Vrijdag eindpresentatie, daarna nog een weekje om het rapport te schrijven en het zit er op in Londen. De betere teams hebben vandaag hun analyses afgerond, de andere hebben het wat moeilijker om tot een besluit tot komen en nog andere hebben in principe het werk geklaard maar *************** CENSORED FOR CONFIDENTIAL REASONS**************************
De teerling van de toekomst is ook al voor de meesten geworpen. Koen, Maaike en Thomas kiezen voor het grote geld en blijven in Londen. Karel kiest voor het gezin in België en gaat voor een mooie toekomst bij Colruyt. Philippe kiest eieren voor zijn geld en zal zich de komende vier jaar focussen op het vijzen van Oostvlaamse assistentes in de vakgroep Marketing aan de Universiteit Gent. Een kunst die hij ook vorig weekend in club Oceana in Kingston wat bijscherpte.
Als een net gevijsde jongedame iets aan u vraagt en je begrijpt het niet, is het nooit een goed idee om te antwoorden: 'Because of you'. Zeker niet als die vraag keer op keer herhaald wordt en je de stijgende woede bij de chick in kwestie ziet opwellen. Een interessante les die het leven in Londen Philippe heeft bijgebracht. Het zal hem deugd doen in de toekomst.
Relaties zijn natuurlijk speciale dingen. Als mens heb je je persoonlijke levenssfeer en deze die je deelt met geliefden. Het is soms moeilijk om het een te moeten afwegen tegenover het andere. Teveel opofferen op het ene vlak is nooit goed, te weinig is al even bitter. Het is precisiewerk. Het kan nuttig zijn als je dan wel kan zeggen 'because of you'. Investeren in een ander is de grootste bron van toekomstig geluk. Investeren in jezelf, wat jezelf toelaat in de toekomst de ander nog meer gelukkig te maken, is een tweede optie. De tweede optie geeft je meer controle, de eerste geeft je meer krediet. Een vervelende keuze die je dan ook best niet in die termen overweegt. De beste oplossing is realistisch te zijn en de kansen te grijpen die de wereld je biedt. Als iedereen zichzelf altijd het goede voorhoudt en voluit gaat om er te geraken, dan komt het uiteindelijk allemaal in orde.
Julie from the CPG team got engaged last week. She looked very happy. Today, she brought a huge load of chocolate cake and biscuits for everyone to celebrate. This made me very happy. When I joked that she should get engaged more often, she smiled and answered very convinced: 'I will only get engaged once'.
I guess, in the long run, this means more chocolate for everyone.
De teerling van de toekomst is ook al voor de meesten geworpen. Koen, Maaike en Thomas kiezen voor het grote geld en blijven in Londen. Karel kiest voor het gezin in België en gaat voor een mooie toekomst bij Colruyt. Philippe kiest eieren voor zijn geld en zal zich de komende vier jaar focussen op het vijzen van Oostvlaamse assistentes in de vakgroep Marketing aan de Universiteit Gent. Een kunst die hij ook vorig weekend in club Oceana in Kingston wat bijscherpte.
Als een net gevijsde jongedame iets aan u vraagt en je begrijpt het niet, is het nooit een goed idee om te antwoorden: 'Because of you'. Zeker niet als die vraag keer op keer herhaald wordt en je de stijgende woede bij de chick in kwestie ziet opwellen. Een interessante les die het leven in Londen Philippe heeft bijgebracht. Het zal hem deugd doen in de toekomst.
Relaties zijn natuurlijk speciale dingen. Als mens heb je je persoonlijke levenssfeer en deze die je deelt met geliefden. Het is soms moeilijk om het een te moeten afwegen tegenover het andere. Teveel opofferen op het ene vlak is nooit goed, te weinig is al even bitter. Het is precisiewerk. Het kan nuttig zijn als je dan wel kan zeggen 'because of you'. Investeren in een ander is de grootste bron van toekomstig geluk. Investeren in jezelf, wat jezelf toelaat in de toekomst de ander nog meer gelukkig te maken, is een tweede optie. De tweede optie geeft je meer controle, de eerste geeft je meer krediet. Een vervelende keuze die je dan ook best niet in die termen overweegt. De beste oplossing is realistisch te zijn en de kansen te grijpen die de wereld je biedt. Als iedereen zichzelf altijd het goede voorhoudt en voluit gaat om er te geraken, dan komt het uiteindelijk allemaal in orde.
Julie from the CPG team got engaged last week. She looked very happy. Today, she brought a huge load of chocolate cake and biscuits for everyone to celebrate. This made me very happy. When I joked that she should get engaged more often, she smiled and answered very convinced: 'I will only get engaged once'.
I guess, in the long run, this means more chocolate for everyone.
The Belgian Connection
As the interest of the UK people in this blog is rising, I am glad to announce that from now on some of the posts will be in English. This will also allow our island-friends to post their comments if they want to add something to the experience.
Just send your inputs to mmahumby@hotmail.com
Guest-blogger of the day: Dave Hamilton (yes, the famous DH - moviestar!):
Hurdy gurdy hagan daaz. I didn’t understand a word of it.
Dave Hamilton
dunnhumby
Just send your inputs to mmahumby@hotmail.com
Guest-blogger of the day: Dave Hamilton (yes, the famous DH - moviestar!):
Hurdy gurdy hagan daaz. I didn’t understand a word of it.
Dave Hamilton
dunnhumby
zaterdag 16 juni 2007
Banana Poetry
Twee maanden geleden was het de grote dag
Jullie vertrokken naar Londen met een brede lach
Ik bleef als enige achter op een project in Gent
En dacht ‘Ik heb wel betere tijden gekend’…
De eerste weken waren echter absoluut niet slecht
Corona was leuk en ik kwam op mijn pootjes terecht
De zomer begon vroegtijdig in Gent
En ik dacht: ‘Wat ben ik hier eigenlijk toch ontzettend content’
De weekendjes in Londen waren natuurlijk wel fijn
Het was een verademing om weer bij jullie te zijn
Maar jammer genoeg is zo een weekend snel voorbij
En wachtte Corona nog steeds op mij
Nu is jullie internship bijna gedaan
En komt er een moeilijk beslissingsweekend aan
Dus denk goed na, weeg alles af en wees zeker van je stuk
Maar vergeet niet: in België vindt je ook wel het geluk!
Het wordt duidelijk tijd om hier eens te stoppen
En nog wat finale Corona-uurtjes te kloppen
Ten slotte, en wat je allemaal waarschijnlijk al wel wist
Ik heb jullie echt ontzettend hard gemist!
Een prachtig stukje poëzie van ons aller Anneken , waarvoor dank!
Jullie vertrokken naar Londen met een brede lach
Ik bleef als enige achter op een project in Gent
En dacht ‘Ik heb wel betere tijden gekend’…
De eerste weken waren echter absoluut niet slecht
Corona was leuk en ik kwam op mijn pootjes terecht
De zomer begon vroegtijdig in Gent
En ik dacht: ‘Wat ben ik hier eigenlijk toch ontzettend content’
De weekendjes in Londen waren natuurlijk wel fijn
Het was een verademing om weer bij jullie te zijn
Maar jammer genoeg is zo een weekend snel voorbij
En wachtte Corona nog steeds op mij
Nu is jullie internship bijna gedaan
En komt er een moeilijk beslissingsweekend aan
Dus denk goed na, weeg alles af en wees zeker van je stuk
Maar vergeet niet: in België vindt je ook wel het geluk!
Het wordt duidelijk tijd om hier eens te stoppen
En nog wat finale Corona-uurtjes te kloppen
Ten slotte, en wat je allemaal waarschijnlijk al wel wist
Ik heb jullie echt ontzettend hard gemist!
Een prachtig stukje poëzie van ons aller Anneken , waarvoor dank!
donderdag 14 juni 2007
Wetten
Als je zo drie maanden continue met dezelfde groep mensen samenleeft in een omgeving waar eigenlijk niet zoveel te doen is, krijg je regelmatig van die situaties waarop er wel eens iets eigenaardigs uit een bot geslagen wordt.
Het gevolg hiervan is het Grote Citatenblad. Aangezien we hier nog enkele weken zitten is dit overzicht van markante uitspraken nog lang niet ten einde maar bij deze alvast een bloemlezing van de dingen die ik persoonlijk wel mooi gezegd vond.
'Soms moet een mens een stap achteruit zetten, om er twee vooruit te zetten.'
Een cliché als een koe natuurlijk maar gigantisch van toepassing op onze situatie. Als we hier zouden blijven dan zou dat een sociale stap achteruit zijn. Het is echter zo dat onze carrière hierdoor in de toekomst ongetwijfeld een zodanige reëele boost krijgt dat het niet anders kan dat rijkdom en geluk ons ten beurt zullen vallen. De stap achteruit is de lastige stap, die twee vooruit zullen al te bevredigender zijn. Voor realistische mensen die concrete gevolgen bekijken op korte termijn, kan dit echter wel wat moeilijk vallen.
'Hetgeen wat je zoekt, is altijd het laatste wat je vindt.'
Bij het ter wereld brengen van dit citaat was de bedoeling eerder gericht op 'het moet weer eens lukken dat we alle kastjes opendoen en dat ons doel net in het laatste kastje zit'. Als je echter doordenkt op deze uitspraak, zit er een zeer filosofisch diepe waarheid in. Als je iets aan het zoeken bent, en je hebt het gevonden, zal je normaalgezien stoppen met zoeken. Dus is deze stelling echt ontegensprekelijk altijd juist. Het zijn zo van die dingen waar normale mensen niet altijd bij stilstaan. Maar niets beter dan ontegensprekelijke zekerheden. Op zekerheden kan je bouwen.
'Wat is't jong?'
Of hoe reageren mensen als je hen doet nadenken over handelingen die ze niet meteen kunnen plaatsen. Door bijvoorbeeld gewoon in de handen te klappen en te wachten op een reactie, zie je de twijfel in de normale rationele mens sluipen. Na enkele seconden stilte kan het niet anders dan dat de stilte verbroken wordt en de twijfel naar boven komt.
De aandachtige lezer merkt ongetwijfelt de beperkte spanning in de blog van deze dag. Reden is vooral dat er heden ten dage niet veel nieuwe spannende dingen gebeuren. Het project is bijna af, we werken goed door en we maken het niet te bont meer. Om de sleur in dit medium toch
te vermijden, is de doelstelling gezet om vanaf nu zoveel mogelijk gastbloggers aan het woord te laten. Dat zullen op de eerste plaats de andere Londense MMA'ers zijn, maar mogen evengoed van een trouwe lezer, een eerste lezer of een buitenlandse correspondent komen. Heb jij een mooi verhaal of reflectie dat in deze context past, stuur dan je tekst naar mmahumby@hotmail.com. Een ongeëditeerde publicatie verzekerd!
Cheers.
Het gevolg hiervan is het Grote Citatenblad. Aangezien we hier nog enkele weken zitten is dit overzicht van markante uitspraken nog lang niet ten einde maar bij deze alvast een bloemlezing van de dingen die ik persoonlijk wel mooi gezegd vond.
'Soms moet een mens een stap achteruit zetten, om er twee vooruit te zetten.'
Een cliché als een koe natuurlijk maar gigantisch van toepassing op onze situatie. Als we hier zouden blijven dan zou dat een sociale stap achteruit zijn. Het is echter zo dat onze carrière hierdoor in de toekomst ongetwijfeld een zodanige reëele boost krijgt dat het niet anders kan dat rijkdom en geluk ons ten beurt zullen vallen. De stap achteruit is de lastige stap, die twee vooruit zullen al te bevredigender zijn. Voor realistische mensen die concrete gevolgen bekijken op korte termijn, kan dit echter wel wat moeilijk vallen.
'Hetgeen wat je zoekt, is altijd het laatste wat je vindt.'
Bij het ter wereld brengen van dit citaat was de bedoeling eerder gericht op 'het moet weer eens lukken dat we alle kastjes opendoen en dat ons doel net in het laatste kastje zit'. Als je echter doordenkt op deze uitspraak, zit er een zeer filosofisch diepe waarheid in. Als je iets aan het zoeken bent, en je hebt het gevonden, zal je normaalgezien stoppen met zoeken. Dus is deze stelling echt ontegensprekelijk altijd juist. Het zijn zo van die dingen waar normale mensen niet altijd bij stilstaan. Maar niets beter dan ontegensprekelijke zekerheden. Op zekerheden kan je bouwen.
'Wat is't jong?'
Of hoe reageren mensen als je hen doet nadenken over handelingen die ze niet meteen kunnen plaatsen. Door bijvoorbeeld gewoon in de handen te klappen en te wachten op een reactie, zie je de twijfel in de normale rationele mens sluipen. Na enkele seconden stilte kan het niet anders dan dat de stilte verbroken wordt en de twijfel naar boven komt.
De aandachtige lezer merkt ongetwijfelt de beperkte spanning in de blog van deze dag. Reden is vooral dat er heden ten dage niet veel nieuwe spannende dingen gebeuren. Het project is bijna af, we werken goed door en we maken het niet te bont meer. Om de sleur in dit medium toch
te vermijden, is de doelstelling gezet om vanaf nu zoveel mogelijk gastbloggers aan het woord te laten. Dat zullen op de eerste plaats de andere Londense MMA'ers zijn, maar mogen evengoed van een trouwe lezer, een eerste lezer of een buitenlandse correspondent komen. Heb jij een mooi verhaal of reflectie dat in deze context past, stuur dan je tekst naar mmahumby@hotmail.com. Een ongeëditeerde publicatie verzekerd!
Cheers.
woensdag 13 juni 2007
Vrijerlijke dichtheid
OK hier zijn we dan terug!
Het heeft even geduurd sinds mijn vorige post, maar dat was dan ook omdat ik die veruit de belangrijkste vond van alles wat hier al verschenen is. Het doet mij dan ook plezier dat ik niet enige was die met deze gedachten rondliep. De politieke verschuiving van links naar rechts, van socialistisch naar liberaal, is gemaakt. De wereld ziet er weer een stukje mooier en veelbelovender uit. Als we nu nog allemaal realistisch zijn in onze verwachtingen en alle mensen de kansen geven om hun idealen na te streven, komt het nog allemaal goed. Feest!
Plichtsbewust dit weekend de Belgische bodem betreden om respectievelijk te merken dat de snelste weg naar Gent vanuit Brussel-Zuid een stoptrein naar Kortrijk was, aangevuld met een wakkergebelde moeder om diens auto in beslag te nemen en zelf naar Gent te rijden, vriendin op te pikken en terug naar Zuidwest-Vlaanderen te toeren. Toeren dus. Maar niets leuker dan een weekendje thuis bij lief en moeders keuken. Tot rust komen in de rust van het platteland is een ongekende luxe na enkele maanden Londense ruis. Zondag dan de Big day gevuld met twee gekleurde bolletjes en evenveel gekruiste vingers op een goede afloop. I love it when a plan comes together...
Het volgende plan was dan een blik op de toekomst werpen. Een doctoraat in Gent is optie 1 (maar uiterst onzeker), in Londen blijven is optie 2 (concreet) of optie 3: nog iets anders. In mijn verlengd weekend van de gelegendheid gebruik gemaakt om nog wat te solliciteren, meteen 2 gesprekken met bijkomende nadruk op een spoedige afronding. Interessante zaken allemaal maar wat is nu de beste keuze... de toekomst zal het uitwijzen. Binnenkort.
Vandaag terug op het werk om een Big Presentation te geven. Bij deze de ingrediënten voor een goede presentatie: hou het simpel, gebruik mooie grafiekjes, gebruik humor, weet wat je publiek verwacht, wees enthousiast over wat je zelf vertelt en hou het kort. Lachen met andere mensen pays off. De foto van een dronken Koen op de vloer van een boot wist het Professionele publiek meteen in de juiste stemming te brengen. Een klein succesje met bijhorende goede commentaren. Altijd leuk. Volgende week geven we onze Final presentation. Dit betekent dezelfde presentatie als vandaag maar met nog meer voorbeeldjes en nog betere grappen. Ik kijk er al naar uit.
Nog een dikke twee weken en het zit er hier voor ons op. De hele ervaring is supersnel aan het voorbijflitsen, later zullen we ongetwijfeld ons realiseren hoe goed we het hier wel gehad hebben. 't is hier saai 's avonds, niet te doen duur, het eten suckt, constant geruis op de achtergrond, warm, pijnlijke rug, altijd dezelfde mensen, twijfels, ... Jaja, het is een mooie tijd geweest.
Het heeft even geduurd sinds mijn vorige post, maar dat was dan ook omdat ik die veruit de belangrijkste vond van alles wat hier al verschenen is. Het doet mij dan ook plezier dat ik niet enige was die met deze gedachten rondliep. De politieke verschuiving van links naar rechts, van socialistisch naar liberaal, is gemaakt. De wereld ziet er weer een stukje mooier en veelbelovender uit. Als we nu nog allemaal realistisch zijn in onze verwachtingen en alle mensen de kansen geven om hun idealen na te streven, komt het nog allemaal goed. Feest!
Plichtsbewust dit weekend de Belgische bodem betreden om respectievelijk te merken dat de snelste weg naar Gent vanuit Brussel-Zuid een stoptrein naar Kortrijk was, aangevuld met een wakkergebelde moeder om diens auto in beslag te nemen en zelf naar Gent te rijden, vriendin op te pikken en terug naar Zuidwest-Vlaanderen te toeren. Toeren dus. Maar niets leuker dan een weekendje thuis bij lief en moeders keuken. Tot rust komen in de rust van het platteland is een ongekende luxe na enkele maanden Londense ruis. Zondag dan de Big day gevuld met twee gekleurde bolletjes en evenveel gekruiste vingers op een goede afloop. I love it when a plan comes together...
Het volgende plan was dan een blik op de toekomst werpen. Een doctoraat in Gent is optie 1 (maar uiterst onzeker), in Londen blijven is optie 2 (concreet) of optie 3: nog iets anders. In mijn verlengd weekend van de gelegendheid gebruik gemaakt om nog wat te solliciteren, meteen 2 gesprekken met bijkomende nadruk op een spoedige afronding. Interessante zaken allemaal maar wat is nu de beste keuze... de toekomst zal het uitwijzen. Binnenkort.
Vandaag terug op het werk om een Big Presentation te geven. Bij deze de ingrediënten voor een goede presentatie: hou het simpel, gebruik mooie grafiekjes, gebruik humor, weet wat je publiek verwacht, wees enthousiast over wat je zelf vertelt en hou het kort. Lachen met andere mensen pays off. De foto van een dronken Koen op de vloer van een boot wist het Professionele publiek meteen in de juiste stemming te brengen. Een klein succesje met bijhorende goede commentaren. Altijd leuk. Volgende week geven we onze Final presentation. Dit betekent dezelfde presentatie als vandaag maar met nog meer voorbeeldjes en nog betere grappen. Ik kijk er al naar uit.
Nog een dikke twee weken en het zit er hier voor ons op. De hele ervaring is supersnel aan het voorbijflitsen, later zullen we ongetwijfeld ons realiseren hoe goed we het hier wel gehad hebben. 't is hier saai 's avonds, niet te doen duur, het eten suckt, constant geruis op de achtergrond, warm, pijnlijke rug, altijd dezelfde mensen, twijfels, ... Jaja, het is een mooie tijd geweest.
Abonneren op:
Posts (Atom)